Maandelijks archief: december 2015

Een oud orakel voor het nieuwe jaar

 
Als je nog iets zoekt om Oudejaarsavond een magisch tintje te geven, denk dan eens aan loodgieten. Dat is een oude europese traditie voor Oudjaar.

198.010Nee, het gaat niet om de waterleiding en er komt ook geen gootsteenontstopper aan te pas.
Het gaat letterlijk om lood gieten. Lood gieten is een orakelmethode, die je vertelt hoe jouw nieuwe jaar zal worden.

 

Het metaal Lood wordt traditioneel geassocieerd met Saturnus, de oudste planeet. Vandaar dat des symboliek zo  mooi past bij het oude jaar.

Lood smelt al bij een temperatuur van 327,5 graden, gewoon boven een kaars.
Je giet een lepel gesmolten lood in een kom water. De vormen die zo ontstaan, kun je intuïtief duiden.

Deze orakeltechniek heet ‘eidetisch schouwen’. De beste manier is om gewoon associatief naar je vorm te kijken en het eerste te roepen wat in je op komt.
Daarna ga je over die vorm mijmeren. Wat wil die olifant of schaar je vertellen? Al mijmerend onthucsm_bleigiesser-figuren-westfalia_9be79f7305lt je onderbewuste je allerlei diepere lagen die je op het eerste gezicht over het hoofd ziet.

Je kunt vissers-loodjes  gebruiken of een klein stukje loodslab zoals op het dak wordt gebruikt. In Duitsland kun je schattige setjes kopen, ‘zum Blei Giessen’, speciaal voor Sylvester Abend.

Wij hebben het orakel al een paar keer uitgevoerd met bijenwas. De vormen zijn iets grilliger, maar het werkte prima en het rook ook erg lekker.

Wat ga jij doen met Oudejaarsavond ?

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 10: over de drempel

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De krans krijgt traditiegetrouw een plekje op de deur. Een deur is een magische plek, een drempel naar een andere wereld. Van buiten naar binnen. Zo boven, zo beneden. Elke jaarwisseling is een deur aar een nieuwe fase.

Als je iets bijzonders wilt ervaren, stap dan eens vol aandacht over een drempel. Uit de ene plaats – heel even wachten, op het snijpunt van twee werelden – en den de volgende wereld binnen. Deuren, poorten, drempels, kruispunten op de weg, dit zijn de plaatsen waar je van richting kunt veranderen, waar je perceptie zich totaal omkeert.

Een mooi, heel eenvoudige oefening is om letterlijk over de drempel te gaan. Heel langzaam. En dan heel goed te voelen. Helemaal mooi, als daar een beetje mistletoe hangt…

Holly_Christmas_card_from_NLI

Er is nog veel meer over de krans te vertellen.

Natuurlijk er bestaan kransen die mooier zijn. Maar ik houd het op deze haalbare eenvoud, De magische geheimen zijn deze winterdagen mijn voedsel. We gaan nu de Twaalf Heilige Nachten in, een ideale tijd om je af te stemmen op je dromen. Elke nacht symboliseert een van de twaalf maanden van het jaar.

Ik neem in deze periode in mijn Thuistempel even de tijd voor, om over de symbolen en mijn dromen te mediteren.Zo ontdek ik steeds meer betekenisvol toeval, associaties, toevalligheden, die helpen om mijn leven weer af te stemmen op het Grote Geheel.

Dit was de laatste blog in deze serie over Midwinter, ik hoop dat je ervan genoten hebt en ik vind t leuk om iets terug te horen. Maar vooral hoop ik,  dat je nieuwe inspiratie hebt opgedaan, voor jezelf, voor jouw eigen Thuistempel.

Wil je daar wat meer vorm aan geven, meld je dan aan voor de Hartslag van de Tempel. Je krijgt direct een heerlijke vitaliserende Luisterreis cadeau.

Zoek je iets te lezen tijdens de kerstperiode? Bestel In Persephone’s armen door Debora Zachariasse.

Heb je van deze  Midwinter-serie  blogs genoten? Delen = lief! Dank je wel.

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 9: Sterren van stro

9163-a-straw-christmas-star-decoration-pvOp de Kerstkrans zitten ook een paar sterren van stro.

Ik heb ze van de Ikea, die graag op de rustieke toer gaat in deze tijd van het jaar.

Sterren van stro zijn ook weer zo’n briljante paradox.

Ga maar na.

Sterren zijn zonnen. Schitterende, stralende bronnen van licht en energie, die onze zon zelfs doen verbleken. Het allerhoogste en mooiste.

Stro is afval. Het is nog net goed genoeg om de stront op te vangen in de stal of konijnenhok.

Het goddelijke kind wordt traditioneel geboren in de stal (Jezus van Maria; Pryderi, van Rhiannon) of in een grot (Hermes van Maia; Dionysos) of ergens diep in het donkere woud. In de donkere, onbewuste materie.

De materie is zich volledig onbewust van haar afkomst uit de sterren. Ieder atoom ter wereld is ooit in een ster gevormd door het proces van kernfusie; moleculen zwaarder dan koolstof worden gevormd in een supernova, een explosie op kosmische schaal. Dat is elementaire natuurkunde.

We hebben het serieus over ieder atoom op aarde. Ieder atoom in ons lichaam. Letterlijk afkomstig van de sterren. Allemaal.

En ze hebben er geen idee van, die atomen.

Daarom is het zo mooi, dat beeld van het goddelijke licht dat geboren wordt in die donkere stal. Het Licht symboliseert het bewustzijn, onze aandacht, die grote scheppingskracht waarover we als mensen allemaal beschikken. Aandacht is het goddelijk geschenk aan de aarde.

Dat is het beeld van het midwinterfeest: sterren van stro. Licht dat de aandachtloze materie tot leven wekt.

Stralend sterrenstof dat alles laat sprankelen.

Hier kun je heerlijk over mijmeren. In je Thuistempel. 

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 8: rood

erisEeuwig groen en vlammend rood. De kleuren van Midwinter. In de krans zijn de takken zijn groen,  de appels als de rozenbottels zijn rood.

Passie, gedrevenheid, seksualiteit, verlangen, hartelijkheid, brandweerwagens. Rood is de kleur van liefde die in actie komt.

Rood vertegenwoordigt in die zin het dierlijke, het emotionele, het driftige in ons. Het plantenrijk kan niet in actie komen! Planten zijn verankerd in de voorspelbare getijdenstroom van groei, bloei en afbraak. Ze zitten helemaal  op hun plek, gevangen in de volmaaktheid. En hetzelfde geldt voor de plant in ons.

Het dierenrijk heeft beduidend meer mogelijkheden. Dieren kunnen op pad gaan, dingen ondernemen en proberen, initiatief nemen. Ze kunnen actief reageren op de voorspelbare getijdenstroom van het plantenrijk.

Eerder in deze serie hadden we het over groen en over de magie van kleuren.

Als je lang naar rood kijkt, en je sluit je ogen, zie je groen.
En als je lang naar groen kijkt, en je sluit dan je ogen, zie je rood. Of roze.
Rood en groen zijn complementaire kleuren. Het zijn polariteiten. De taaisten hebben ene prachtige toepassing van complementair werk: als je iets wilt loslaten, pak het dan heel even vast. Als je iets wilt vasthouden, laat het dan een beetje los.  Dat is interessant en veelzeggend als je op zoek bent naar liefde. Of naar rust. Iets om over te mijmeren.

Het is een uitnodiging voor de mens in ons, dat eeuwige licht, om te stralen. De kunst van leven op aarde is om dat voor elkaar te krijgen, waarbij we ons niet laten afremmen door al dat slome, groene, inerte plant-achtige in ons, en onszelf niet voorbij rennen door het rode, driftige passievolle dierlijke in ons.

Het rode lint kringelt rond en rond en rond de krans. Behalve dat het er schattig uitziet, kun je het zien als onze levensweg, de rode draad die de ene dag met de andere verbindt, en het ene leven met het volgende. Je ziet steeds maar een stukje, dan verdwijnt het weer uit het zicht. Toch zie je dat de lijn doorloopt. De rode draad van levensbestemming. In de Tempel wordt dit gesymboliseerd door het rode koord van de Ingewijde.

{ Naar de Tempel }

ipa-schuin1-224x300In de roman In Persephone’s armen beschrijft Elora een spoor van rood bloed.

Ik droomde dat ik langs het rode spoor het dorp uit rende, de heuvels in, kronkelend langs de dennen, als een rood lint langs de kustweg en de kade, als een rode loper een enorm gebouw binnen, zo hoog als de halve berg.

Het rode spoor is het spoor dat je trekt door het jaar heen, door jouw eigenheid. Het is ook de bloedlijn van de generaties die elkaar opvolgen , het spoor van leven na leven. Op de rode loper van het leven mag jij je mooiste, meest schitterende Zelf laten zien.

Daarom dus ook de cursus  De Thuistempel. Computer&hoofd UIT,  voelen & leven AAN.

Waarheen zet jij je koers ?

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 7: bloemen en zaden

Carl_Larsson_Brita_as_IdunaAls ik geluk heb, zijn er rond midwinter nog wat rozenbottels. Ze staan prachtig in de krans.

De rozenbottels zijn de zaden van de wilde roos.

Toen ik hier pas woonde, maakte ik boeketten van alle rozen die ik vinden kon. Dat was nog in de tijd, toen ik dacht dat het zou lukken om alles netjes te houden. Ik knipte alle uitgebloeide bloemen keurig weg.

Rozenbottels had ik nooit.

Maar dit jaar heb ik ze laten hangen, die dooie bloemen. Ik vertel mezelf dat het een experiment is om te zien wat er gebeurt. Maar in werkelijkheid kwam ik er gewoon niet aan toe, dat onderhoud. Er was weinig keurig in de tuin. En in huis ook niet.

Doordat ik de bloemen niet oogstte, groeiden de rozenbottels uit. Eerst viel het niet zo op, maar op een gegeven moment groeiden er dus prachtige dikke sappige zaden die ik kan opeten, die me voeden. Ik kan ze ook planten. Er kunnen nieuwe rozen uit groeien.

Het is allemaal zo logisch. Maar het is tegelijk zo briljant, omdat het voor alles zo werkt.  Het is van toepassing op alle andere ‘oogst’. Als je alle bloemen plukt, krijg je nooit zaden. Dan blijf je afhankelijk van anderen, die wel zaaien.

Maar als je niet al je winst opmaakt, ontstaan er vanzelf zaden.  Wachten vermenigvuldigt de groeikracht.

Tempelwerk, vooral mediteren, bestaat voor een groot deel uit zaaien. Je brengt je aandacht naar je onderbewuste. En je onderbewuste doet daar iets mee. Wat? Dat weet je maar je nooit.

Die verrassing. Die is juist zo leuk.

Heb jij al een thuistempel, waar je meditatie-inspanningen de rust en tijd krijgen om zaden te vormen? Hoe werk jij daarmee?

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 6: appels.

Idun_and_the_ApplesOf je ze nu toevoegt in de vorm van kerstboomballen, of als kleine sierappeltjes, appels kunnen niet ontbreken met Midwinter.

Appels, met hun vijfpuntige ster als je ze overdwars doorsnijdt, zijn de vruchten van de wijsheid en de eeuwige jeugd. Appels wijzen de weg naar Avalon, Affalon, het appelland. En naar Tir na nÓg, land van het leven.

Avalon, het magische land, resoneert natuurlijk diep door in iedere vezel van de Magische Bongerd. Overal rondom ons groeien de appelbomen, en er zijn zelfs twee stromen water onder ons: een rode, ijzerhoudende laag en een witte, zeer heldere laag.

Rijn
Net als in Glastonbury zitten we hier op heilige grond, de klei die hier is afgezet door de Rijn. Rhena, van Rhea, stromen. Rijn, van Rúna, mysterie. What’s in a name? Tot duizend jaar geleden vormde dit land effectief de rivierbedding van de Rijn, totdat het werd ontgonnen en in gebruik genomen als kloosterland.

Appels brengen alles was met de jeugd te maken heeft: gezondheid en liefde. Er is een schattig toverrijmpje over appelpitten, als je wilt weten waar je je liefste moet zoeken.

Liefdestover met appels
Je knijpt een appelpitje tussen duim en wijsvinger en schiet het weg, terwijl je zegt:

’Pitje spring oost
pitje spring west
pitje spring in mijn zoeteliefs nest.’

Dan vliegt het pitje in de richting van de woning van je beminde.

De appelpit in het haardvuur vertelt – hoe symbolisch – over de trouw van je geliefde. Springt de pit open, dan is hij trouw. Maar blijft hij stil en onaangeroerd liggen… ai. Dan zoekt hij zijn liefdesgeluk buiten de deur.

Appels dus. De vijfster, liefdessymbool bij uitstek, zozeer zelfs dat de woest jaloerse kerk op heilige dagen het eten van appels verbood. Ze verzon de vreselijkste straffen om de mensen maar angst aan te jagen: je zou er zwerende nagels van krijgen en een stervende die een appel at, was verdoemd.

Daar zit iets in: de Appel opent de poort naar het land van Eeuwige Jeugd. En dan heb je als kerk met je vagevuur en je hel duidelijk het nakijken.

Wereldberoemd waren de appels van Iduna, in de Edda.

There_Sat_Idun_With_Her_Beautiful_Hair_Falling_Over_Her_ShouldersIdun’s gouden appels waren in alle negen Werelden bekend. Ze had ze van de dwerg Ivaldi als huwelijksgeschenk gekregen toen ze bij Bragi, de skald, introk, en ze gaven niet alleen eeuwige jeugd, maar fungeerden ook als een soort universeel elixer dat de meeste kwalen genas, van wratten tot pokken, en alle wonden behalve de dodelijkste.’ Uit De lessen van Loki, door Joanne Harris (jazeker, die van Chocolat; een totale aanrader voor iedereen die meer over Noordse mythologie wil leren.)

Waarmee ik maar wil zeggen, eet meer appels en vind meer liefde!

Wat is jouw lekkerste appel receptje?