Mooie rituelen voor de herfstviering – de equinox.

Equinox ritueel voor de herfst

Zo rond 22 – 23 september gaat de Zon van het teken de Maagd naar het teken Weegschaal.  Die naam is geen toeval: dag en de nacht zijn op dat moment precies even lang.

In dit artikel delen we een paar manieren om dit feest te vieren, op je eigen plek, in je eigen Thuistempel, waar je ook bent, alleen of met vrienden.

Avondschemering van het jaar

De Equinox, of dag en nacht evening, is de avondschemering van het jaarwiel. Wij gaan vandaag de drempel over van de lange dagen naar de korte dagen. We duiken het duister in.

Een kort moment in het jaar zijn de dag en de nacht exact even lang. We staan we even stil op die drempel.

Hoe ga je dat doen?

Herfstmaaltijd – oogstmaaltijd – groot feest!

Dit is het moment dat er volop oogst is binnengehaald. Het graag is binnen, de appels en peren zijn grotendeels b innen, de groenten uit de moestuin ook en als het meezit staan je druiven al te gisten en ben je begonnen met vlierbessenjam of heb je de eerste wilde paddenstoelen al gevonden. Ik liep laatst langs een veldje met zes reuzenbovisten, die voetbalgrote paddenstoelen, waar je een weeshuis mee kunt voeden. Mmm!

Als je wat tijd hebt, kun je een herfstmaaltijd maken, en de vreugde van een goede oogst vieren met je vrienden en familie. Heerlijk uitgebreid samenzijn waarin je je dankbaarheid uit voor de rijke oogst. Super als je daar tijd voor hebt! 

Pleng bij de maaltijd wat drank voor de natuurwezens, die het rijpingsproces hebben verzorgd.

Klein moment van aandacht

Als je het druk hebt, houd je het misschien liever klein. En dat kan prima. Een ritueel hoeft echt niet veel tijd te kosten om effectief te zijn

Intentie is alles. 

Toen ik nog in de Magische Bongerd woonde, had ik het meestal te druk voor een uitgebreide viering. De oogsttijd was nog in volle gang: vandaag frambozen plukken, het seizoen van de nieuwe trainingen begon en er moest appelmoes worden in gemaakt.

Toch is het fijn om dat wel iets doen.  Dan houd je het Weegschaal-ritueel lekker eenvoudig. 

Wanneer: Het ideale moment is natuurlijk zonsondergang (check je kalender hoe laat de zon precies onder gaat), als de dag van licht naar donker gaat. 

Hoe: Een manier om heel welbewust over te stappn van wit en licht naar donker en zwart.  Zo eer je beide polariteiten, want de ene is niet beter dan de andere. Als het om je heen donker is, is het binnen licht; is het altijd licht, dan kan de binnenkant donker worden. Donker en licht houden elkaar hoe dan ook in evenwicht; met een ritueel kunnen we dat eren en bekrachtigen, en bewust een plek geven.

Hoe? Dat kan op verschillende manieren. 

Je kunt 2 cirkels op de grond maken, een witte cirkel en een donkere, en dan overstappen van licht naar donker, in volle bewustzijn. 

Je kunt een witte jurk aandoen, en er dan op het juiste moment met veel ceremonieel een donkere mantel overheen aandoen. En dan voelen wat dat met je doet. Zit in het donker. Voel de zwaarte van de donkere tijd op je neerdalen, en verwelkom het.

Je kunt ook een witte kaars laten branden en die op moment van zonsondergang uitdoven en een zwarte kaars aansteken. Zo symboliseer je het donkere licht. Dat is een mystiek begrip, het licht dat ons van binnen verlichting brengt.

Een herfstkrans of herfsttafel maken

Als je handig bent met bloemen en draad kun je een mooie herfstdecoratie maken. Een boeket of een krans. Zoek mooie kleurende bladeren, ook al zijn die er op dit moment nog niet zo heel veel. Amerikaanse eik geven vaak mooi blad. Of gebruik de groen kleurende bloemen van de hortensia, die heel mooi drogen aan de krans. Voor kleur gebruik je rijpe rode bessen van de vlier, de lijsterbes, oranje rozenbottels. Misschien vind je tamme kastanjes die je erin kunt verwerken. Appels die wat rood kleuren zijn heel mooi in een krans, je kunt ze op een stevig ijzerdraad zetten. Goudgele graanhalmen maken het zwierig, de goudgele droogbloemen van de duizendblad of boerenwormkruid geen het een zonnige ‘touch’.

Innerlijke voorbereiding

De mooiste intentie voor de herfst is natuurlijk dankbaarheid. Het is een ijd van loslaten en accepteren dat het is wat het is. Eer je eigen inspanningen, ze zijn waardevol! Zelfs al hebben ze nog niet helemaal opgeleverd wat je hoopte.

Mijmer over de dingen die je nu aan het oogsten bent in je leven, dingen die je toevallen, die je in ontvangst mag nemen. Mijmer gewoon terwijl je de feestmaaltijd voorbereidt, of een lekkere herfstig hapje bij de thee. Innerlijke beleving en bezieling plus een uiterlijke vorm, dat maakt het helemaal af.

Doe je ook mee? Laat je ons weten hoe jij de Equinox viert?

Ervaringen

Ja heel mooi, en er hangt in en om mij heen een soort van mistige sfeer. Licht en toch ook donker. De hele dag al dromerig en gevoelig voor geluid.

Dansen

Vanavond om zeven uur dansen wij met veel vrouwen in een kerk, de vijf ritmes met als thema De Moeder. 

Ik neem de overgang van licht naar donker (is voor mij ook van buiten weer terug naar binnen) mee in de dans.

Winterviooltjes

Voor nu: de tuin in en winterviooltjes planten die ik zomaar van mijn buurvrouw kreeg.
Toch bloemetjes en vrolijkheid. Misschien wel júist in het “donker”.

Wandeling langs het water

Ik ben gisteren voor zonsondergang met onze 13 jarige dochter gaan wandelen. Haar leven als kersverse brugklasser is nogal heftig op dit moment. Tijdens het wandelen heb ik haar lekker laten uitrazen. Er lagen al best veel herfstbladeren op de grond. Ik denk dat die haar extra uitnodigden om ook los te laten. Toen de zon onder was hebben we samen in het donkere water van het kanaal zitten staren. Met een leeg hoofd en weer lekker in ons lijf kwamen we thuis. Kaarsje aan, kopje thee. Klaar voor de herfst.  

Samen met de bewoners viel het vieren niet mee

Tot nu toe viel er even niets te vieren al heb ik het wel geprobeerd. Ik wilde dit samen doen met de bewoners waar ik mee werk. Het pakte anders uit zoals wel vaker in mijn werk, maar dat hoort erbij. Gelukkig gingen alle lekkere meegenomen hapjes er in als koek. 

Kennelijk hadden een aantal bewoners veel last van de overgang naar de herfst. Er werd gemopperd en een was er echt boos, weigerde de maaltijd. Nu het immers vlugger donker is denken ze vaak dat het midden in de nacht is.
Met veel geduld en rust bewaren kwam het aan het begin van de avond weer tot rust.
Net thuis, uniform uit en heerlijk een kaftan aangetrokken. Zit nu met een kopje koffie even bij te komen. gebeurd niet vaak dat ik koffie drink. Ik geniet van ons gezellige woning. Binnen warm, licht en knus, Buiten aarde donker met de lichtjes in de verte. Nestel mij zo direct ik mijn stoel en trek mij even terug in mijzelf genietend van het idee drie weken niet aan werk te hoeven denken. J. 

Ritueel in de tuin

Bij thuis komst heb ik een klein ritueeltje gedaan in mijn tuin. 

2 stoelen naast elkaar, 1 witte omslagdoek, 1 zwarte omslagdoek, 2 kaarsen ( wit en zwart) en een vuurschaal.

Ik ben eerst met de witte omslagdoek op stoel 1 gaan zitten en heb de afgelopen tijd langs laten komen, alle acties en resultaten. hierbij brandde de witte kaars.

toen ben ik opgestaan, heb een klein vuurtje gemaakt van droge kruiden, en de witte kaars uitgeblazen. Dit was voor mij een symbolisch moment van de overgang van licht naar donker, een transformatie die door het vuur werd gesymboliseerd.

Toen het vuur uit was ben ik gaan zitten op stoel 2 met mijn zwarte omslagdoek en heb ik de zwarte kaars aan gestoken Hier ben ik gewoon even lekker blijven zitten tot dat het helemaal donker was…

Boswandeling

Een boswandeling op het randje van de dag (en het randje van de zomer)telt vast ook mee. Bewust gekeken naar de lucht, de herfst-en zonsondergangkleuren. En nu thuis: binnen licht,buiten donker, met m’n wollen vest (gisteren weer tevoorschijn getrokken), een koppie kruidenthee en een kaarsje. Laat die herfst maar komen. R.

Rond 19.36 blaas ik een kans uit en ga met mijn aan dacht naar binnen en ga een paar minuten intensief ademen steek mijn eigen vuurtje van binnen aan met mijn voor de komende maan in mijn aandacht. D. 

Tijdreizen met de Tarot

Hoe komt het eigenlijk, dat de tarot de toekomst weet? Dat je een paar kaarten neerlegt en daar dan allerlei conclusies uit kunt afleiden – die nog blijken te kloppen ook!

Mijn logische verstand begrijpt daar niets van. Maar ik heb het zo vaak meegemaakt, dat ik er toch op vertrouw. Met de Tarot kun je reizen door de tijd.

Maar of een vraag gemakkelijk te beantwoorden is of niet? Dat hangt ervan af hoe concreet de vraag is, en ook, hoeveel emoties er meespelen.

Hé, dat is mijn ex.
Vragen, die gaan over een bestaande, concrete situatie zijn vrij eenvoudig te beantwoorden. Waar iemand woont, bijvoorbeeld of met wie ze getrouwd zijn. Dat ligt namelijk vast.

We hebben het over gematerialiseerde situatie. Alles is helder, het is wat het is. Of anders gezegd, we hebben te maken met ‘gestolde’ energie. De tarot pakt dat moeiteloos op, zonder ruis op de lijn.

In een legpatroon komt bijvoorbeeld de kaart ‘Gerechtigheid’ tevoorschijn en dan roept de vrager: ‘O, dat klopt, dat is mijn ex. Die was rechter.’  Een ander mooi voorbeeld: bij een vraag rond een verhuizing werd het huis van de vrager weergegeven door 10 pentagrammen: een mooi oud huis met uitstekende reputatie.

Alles is in beweging: een dansende beek
Iets lastiger is het om een trend te voorspellen. Een trend is minder vastomlijnd; het gaat om dingen die in beweging zijn. Je kunt het veld van oorzaak en gevolg vergelijken met een stromende rivier.

 Gooi een stokje in die rivier. Als de rivier kalm en gestaag doorstroomt, kun je vrij nauwkeurig voorspellen waar het stokje terecht zal komen. Dat is een kwestie van oorzaak en gevolg. In een trendvoorspelling zit daarom altijd een beetje speling.

Is de rivier turbulent, als een dansende beek, dan kan het stokje achter allerlei stenen of uitsteeksels blijven haken of in een kringloop terecht komen. Je tarotlegging (of andere divinatie) geeft in zo’n situatie een goed beeld van de onderliggende sfeer, maar geen concrete details.

Wanneer is er sprake van turbulentie in het Veld? Als er rondom ons grote veranderingen gaande zijn. Of als de vrager ergens bijzonder emotioneel onder is. Dan zijn er veel meer mogelijkheden, en is een tarotlegging minder accuraat althans, op gebied van de toekomst.

Midden op zee
Echt koffiedikkijken wordt het pas, als je vraag gaat over het maken van een keuze. Vooral als de vger alle kanten op kan. Dan bevindt je je niet in een rivier, maar op volle zee, het kan alle kanten op gaan.

En dat zijn nu juist de situaties waarin je houvast zoekt! Maar de tarot kan je natuurlijk niet vertellen wat je moet doen. Dat moet je zelf beslissen.

Keuzes voorleggen aan de tarot

Dat wil niet zeggen, dat de tarot je niet kan helpen. Je kunt de tarot een paar keuzes voorleggen.  ‘Wat gebeurt er, als ik die baan neem? Wat verandert er, als ik met Joris trouw?’ ‘Hoe voel ik me over een jaar, als ik besluit te verhuizen?’ Die informatie helpt je om de beste beslissing te nemen.

Wil je er dieper op in gaan, dan kun je de tarot gebruiken om je speelruimte vast te stellen. Kun je werkelijk alle kanten op? Of lijkt dat maar zo, en zijn er wel degelijk belemmeringen en beperkingen (en dus houvast)?

Lekke boot, sterke wind

Misschien is je figuurlijke bootje lek (je lichamelijke conditie is niet goed). Of staat er een sterke wind (iemand probeert je te beinvloeden). Misschien is je boot juist erg groot (je plan is nogal omvangrijk) en moet je zoeken naar een vaargeul (een leraar die vaker hetzelfde pad zijn gegaan als jij nu wilt. Misschien heb je verplichtingen en moet je op tijd terug zijn in de haven.

Bij het vaststellen van dit soort randvoorwaarden en beperkingen moet je doorvragen. Daarbij is de hulp van een ervaren tarotist heel fijn, iemand die de kunst van het vragen stellen beheerst.

Ware wijsheid
De mooiste toepassing van de tarot is naar mijn mening niet, om de toekomst te voorspellen, maar om in je eigen hart te kijken. Daarbij stel je vragen zoals: ‘Wat weerhoudt me ervan, om werk te vinden?’ ‘Waarom heb ik geen partner?’

Zelfonderzoek vergt veel moed. Het antwoord kan confronterend zijn.Toch zijn dit verreweg de mooiste vragen die je kunt stellen, omdat ze je iets leren over wie je werkelijk bent. Zelfkennis is het begin van wijsheid. En daar gaat het om.

Welke vraag zou jij aan de Tarot willen stellen? Deel het in de reacties.

Tarot en de Kabbala

In de Tempel werken we veel met de tarot. Het kaartspel sluit naadloos aan op de Levensboom van de Kabbala, wat weer tot mooie inzichten leidt. Tarot staat (oa.) op het programma in de Kabbala training in het het Rijk van de Zon.

Lammas: 9 ideëen voor een magisch oogstfeest

fotografie: Carilijne Pieters

Hoe kun je een leuk en verrijkend oogstfeest te vieren? Hoe kun je de magie van dit seizoen ervaren, ook als je in de stad woont en geen eigen ‘oogst’ hebt?

En welke inzichten krijg je door het bewust te vieren? Die inzichten vormen een extra dimensie, spirituele oogst op zich!

Hete hondsdagen en het eerste oogstfeest (herfst-feest)

Eind juli, begin augustus voel je dat er ondanks de warmte iets verandert. Vooral als je buiten komt, op het land, kun je het voelen, en vooral: je ziet het. 

Niet dat het weer direct guur wordt, en de bomen kaal.  Maar toch begint de oogst: de herfst. 

Het woord herfst is taalkundig verwant met het engelse harvest: de oogst.  Eigenlijk begint het al half juli. Het hooi wordt van het land gehaald, basis voedsel voor de dieren. En het graan : het basisvoedsel voedsel voor de mensen. Met het graan en het hooi is de grote mep binnen en haalden de boeren opgelucht adem. Ze zouden ook deze winter niet verhongeren. Dat was natuurlijk aanleiding voor een groot feest.

Een handeling die zo wezenlijk was als de oogst, werd van oudsher met eerbied benaderd. Die eerbied voor de natuur, de groeikracht werd uitgebeeld in tal van grote en kleine rituele gebruiken en handelingen. Hierin kwamen dood en leven samen: de gewassen stierven opdat de mensen zouden leven. 

Oogstgebruiken

Bij het oogsten droeg men witte kleding, ter ere van het blinkende graan.  Men versierde zeisen en sikkels en hoeden met bloemen. De eerste graanschoof werd vol bloemen gestoken en geofferd aan het erf, ter ere van de muizen, de voorouders of aan de feeën, de natuurgeesten van het land.

De laatste graanschoof bevatte de samengebalde groeikracht van het graan. De garf verbeeldde de vegetatiegod die in de lente tijdens het bloemenfeest de jonge aardegodin had bevrucht en nu werd neergemaaid om met zijn levenskracht in het gewas, het hele volk te voeden.  Meestal graan, maar soms ook hooi of aardappels, afhankelijk van de streek.

De koning die stierf voor het land

 In vervlogen tijden was de laatste schoof geen schoof, maar de Graankoning zelf. Een mens, die ritueel drager was van de vruchtbaarheid van het land. Met de graanoogst werd hij gedood zodat zijn bloed het land nieuwe vruchtbaarheid zou geven. Mensenoffers waren aanvankelijk de vorsten: de koning die stierf voor zijn land; ging het slecht met het land, dan bracht de koning het offer van zijn leven. Zeer oude en krachtige magie.

Naarmate de band met het land losser werd en de koningen minder dienstbaar, besteedden zij deze eervolle taak uit aan slaven en gevangenen. Nog later werd de mens vervangen door een plaatsvervanger, een graanpop, een stroman, een wicker man. Stromannen kennen we nu nog steeds, ze spelen een belangrijke rol in allerhande politiek gekonkel.

Deze graanschoof werd geëerd in het heiligdom, vaak een boomheiligdom, en na wijding aan de haard opgehangen, als symbool van dankbaarheid voor ons dagelijks brood.

Graangeest

In allerlei mythen wordt deze animistische graangeest verpersoonlijkt tot een geofferde vegetatiegod. Osiris, wiens leven werd verdeeld over het hele land, 14 stukken, een deel voor ieder gewest. Lleu Llaw Gyffes, de graanblonde Welsh god die door zijn bloemenbruid werd gedood. Wodan of Wold, die in het graan leefde en aan de boom hing, zichzelf offerend aan zichzelf. Jezus, die water in wijn veranderde en met vijf broden en twee visjes een grote menigte voedde en stierf aan het hout en herrees.

De laatste graanschoof alle groeikracht bevatte en werd geëerd. Men vlocht er poppetjes van die in huis werden bewaard, of er werd wijwater overheen gesprenkeld en bloemen versierd en opgehangen op een eervolle plaats: aan een boom, boven de eettafel of op de schoorsteen.  

Je ziet de oogst en je weet: dit is het. 

Bij ons zijn inmiddels de kersen binnen. Twintig kilo zit in de potten, we zijn klaar voor de winter! De eerste aardappels komen uit hun hooi-bedden en de eerste groenten uit de moestuin. Boontjes, courgettes, peultjes, courgettes, bieten, courgettes, postelein en… 

Oogsten vraagt moed. Het is een heel definitief moment.  Je ontdekt welke planten je teveel hebt gezet, en welke je mist. Je ziet of je de zaak goed hebt verzorgd en of je ziet de invloed van de weersomstandigheden. Na een periode vol dromen en wensen, inspanning en hoop sta je nu te kijken naar de realiteit.   Je ziet de oogst en je weet: dit is het.  Niet meer en ook niet minder. 

Oogst is een confrontatie: er is geen kans meer op verbetering. In deze ronde moet je het doen met wat er is. Je hoop en verwachtingen zijn misschien niet uitgekomen en daar moet je nu mee dealen. Aan de andere kant oogst je soms meer dan je had durven hopen en wensen. Ook dat is een ding; het is de kunst om die overvloed  in ontvangst nemen. 

Door je oogst te vieren, kom je verder

Na het oogstfeest komt de evaluatie, het verwerken van de oogst, het helemaal in je op nemen en tot je door laten dringen: dit is het. Wat doet dit met me. Hoe kan ik hier leven uit halen en groei. Dat geldt niet alleen voor de boontjes en de courgettes, maar ook voor alle andere oogst: je onderneming, je salaris, je kinderen, je kunstwerken die klaar zijn. Alleen door daadwerkelijk te oogsten, voed je je geest en kom je verder.  

Kortom, oogsten is ook confronterend. Het is een beetje sterven – en volwassen worden. Rituelen  maken zo’n moment tot een spel, een ritueel spel, waardoor de werkelijkheid een paar lagen dieper door kan dringen. Neem daarom de tijd om het oogstfeest te vieren, samen met je dierbaren, je kinderen, je vriendinnen, je intervisieclub, vier het oogstfeest bij voorkeur samen. Hier zijn een paar suggesties.

9 manieren om het oogstfeest te vieren

  1. Oogsten! Haal  groenten of vruchten uit je tuin, ga het bos in om wilde bramen of bosbessen te plukken, of bezoek de plaatselijke boerenmarkt. Bak een bramentaart.
  2. Zoek kruiden en maak een  kruidenbundel om je huis te roken (smudgen). Fijne kruiden zijn salie, bijvoet (Artemisia) lavendel, tijm. Je kunt de smudge bundels versieren met mooie bloemen of energetisch krachtige kruiden die jou aanspreken. In de winter kun je deze de kruidenbundels gebruiken in de 12 heilige rooknachten tussen kerst en nieuwjaar; maak er in dat 12, een voor iedere dag.
  3. Bak een vers knapperig broodje. Als je helemaal los wilt gaan, maak dan je eigen zuurdesem! Zuurdesem rijst heel langzaam. In die tijd breekt het enzym fytase het fytinezuur in het graan af. Fytinezuur houdt de mineralen gevangen, waardoor graan niet bij de eerste waterdruppel ontkiemt. Heel slimme zet van de natuur maar als jij brood bakt, zorg dan dat het enzym de tijd krijgt, zodat je de mineralen losweekt uit de omhelzing van het fytinezuur. Dan komen ze voor jou ter beschikking. Dat kost tijd! Veel brood krijgt die tijd niet en zo mis je de mineralen! Zuurdeeg maken is heel gemakkelijk en er zijn  genoeg leuke video’s over te vinden. Het brood smaakt niet per se zuur. Gebruik je liever gist, laat het deeg dan toch minstens 12 uur staan.  
  4. Vlecht een graanpopje. Als je geen graanhalmen hebt, maak het dan van iets anders. Papier. Of stof. Kijk hier hoe je een zorgenpopje kunt maken. Je kunt op dezelfde manier een dankbaarheidspopje maken! 
  5. Maak een offer van brood en vruchten : bind op een plat brood enkele smaakvolle vruchten en een kaars, als dankoffer.  Kleed je in het wit, breng het offer in het water en steek de kaars aan.  Je kunt aan de vruchten een briefje  binden met jouw vervulde wensen. Of een symbool van iets wat je oogst, dat je wilt offeren als dank.  Dit is in de jarcyclus het moment voor dankbaarheid. Dankbaarheid zet nieuw elan in beweging.
  6. Decoreer je Thuistempel met slingers van bloemen en graanhalmen en mediteer met de voorouders en de feëen. Ontvang de magie en inzichten vanuit het Rijk achter de sluiers.
  7. Vier een ceremonie voor Persephone, de enige vrouwelijke vegetatiegodin, die stierf en in de lente nieuw leven bracht. Eer haar met een speciaal brood in de vorm van een slang. Eet samen de slang op. Laat een stukje achter in een graanveld of boomgaard.
  8. Maak een kampvuur en bak stokbroodjes met elkaar. Dans en vier het leven. Maak ruimte voor vreugde en dankbaarheid. Pleng wat wijn voor de feeën en natuurgeesten.
  9. Heb je een onderneming? Maak dan een overzicht van je cijfers. Neem de tendensen waar, relateer ze aan je intenties. Neem in ontvangst wat er nu is. Vier je successen, ook als alles er minder goed voor staat dan je zou willen. Geef iets weg.

Ik wens je een fijne Lammas, een prachtige oogstfeest en een rijke, overvloedige oogst!

Welke waardevolle inzichten schenkt de oogst je dit jaar? Deel het in de reacties!

Bestel gratis de Hartslag van de Tempel. Een magisch magazine.

Kyphi – Egyptische wierook

Dit is een korte boodschap in samenwerking met An-pu-Ra.


An-pu Ra was een Egyptische priester, die lang geleden werkte in de tempel van Mut. Het was zijn werk om de wierook te maken. Hij vulde zijn dagen met mediteren, zoeken, drogen en vermalen van kruiden en specerijen tot wierook.


Kyphi

Van Kyphi (of Kapet) is ons een handvol recepten overgeleverd, maar An-pu-Ra kende honderden recepten waarvan een tiental vaak werden gebruikt. De rest was voor speciale gelegenheden, soms zelfs maar eenmalig. Maatwerk.

Wierook is werkelijk een oeroud gebruik. De naam betekent: heilige rook, gewijde rook.
Van oudsher werden de goden bewierookt. Priesteressen of priesters die een godin vertolkten, werden bewierookt. Ruimten waar de goden verbleven, werden bewierookt en voorzien van een zalige geur.

Wierook: in gesprek met de goden

Je kunt wierook zien als een taal, waarmee wij , als geincarneerde mensen met de goden en de niet-geincarneerde wezens kunnen spreken.
Waarom? Wat maakt die wierook zo heilig? De wierook draagt de gebeden, intenties en keuzes naar een hogere dimensie van de goden.

Volgens de griekse schrijver, Plutarch, brandden de priesteressesn in de tempels drie maal per dag de wierook voor de goden. Bij de dageraad: frankincense; bij demiddag, mirre; en kyphi bij de avondschemering

Maar volgens An-pu Ra hadden ze heel wat meer variaties. Iedere plant heeft een eigen trilling en door de planten samen te gebruiken ontstaat een boeket van trillingen, dat de boodschap heel nauwkeurig overbrengt. Omgekeerd is de wierook, of nauwkeuriger gezegde, het trillingsveld dat je creeert, een zetel waarlangs de goden naar ons toe kunnen uitreiken, zodat ze hun genezende kracht en hun magische energie voor ons beschikbaar maken.

De plant leert je nieuwe dingen over jezelf

Daarom is wierook zo kostbaar en waardevol.Niet alleen omdat het lekker ruikt.
An-pu Ra: ‘De kunst is om je goed af te stemmen op de trilling van de plant. Dat kun je niet in een papyrus opzoeken, maar leer je door veel te doen, een meditatieve oefening die je niet alleenvertrouwd maakt met de plant maar vooral leert, hoe jij met die plant resoneert.
Uiteindelijk vertelt de plant je van alles over JOU. De plant brengt je dicht bij wie je bent, kan je letterlijk helen, op een heel diep niveau. ‘


Boeken zijn super voor hoofd- kennis, maar ze Maar ze vertellen maar een fractie van het verhaal. Boeken (en blogs) kunnen je nooit vertellen wat de plant ‘betekent’. Daar komt meer bij kijken: harte-gevoel, en praktijkervaring. Leren doe je door te doen, samen met de planten, samen met elkaar.

Net als je vrienden leer je de planten pas goed kennen door met hen om te gaan!

Zelf een mooie wierook maken

Als je zelf een mooie wierook wilt maken, probeer het eens met de combi van salie, tijm, lavendel en bijvoet en een dun takje van de den. Heel Europees. Past bij het land, bij het water, ook. Je kunt ze drogen en vermalen, en het mengsel op een kooltje doen.

Je kunt ze ook samenbinden tot een smudge-stick.

Recept van de kyphi uit de tempel van Edfu

Als je Egyptische wierook wilt maken, kun je kiezen uit een aantal overgeleverde recepten van de papyrus teksten.

Vermaal mastiekhars, dennenhars, kalmoeswortel, aspalathos, kameelgras, munt en kaneel in een vijzel en laat de vloeistof weglopen.

Voeg een mengsel toe va cypres en jeneverbessen, pijnboompitten en peker, alles gemalen tot een fijn poeder. VBevochtig dit mengsel met een weinig wijn en laat het gedurende de nacht intrekken. Laat ook rozijnen in wijn trekken en vermeng ze met dit mengsel, en laat het vijf dagen macereren.
Op de vijfde dag kook je het mengsel in tot vier-vijfde van het ootspronkelijke volume. Vermegn ook honing met frankincense, en kook dit tot het tot vier-vijfde is ingekookt.

Voeg de twee mengsels samen. Maal mirre en voeg dit toe tot de gewenste cinsistentie; rol het in kleine balletjes om te branden.

Wierook maken in de Tempel van de Zon

In de Tempeltraining in het Rijk van de Zon is wierook een programmaonderdeel. Je gaat je eigen wierook maken en inprogrammeren. Het gaat niet om een ingewikkeld recept, maar om de essentie ervaren van de trillingen van de planten. We gaan beleven wat die verbinding en toewijding met ons doet. Dat is Tempelwerk.

We werken in de Tempel onder directe instructies van An-pu Ra, volgens oude en gloednieuwe recepten.
Totally magic!

Priesteressen in de Tempel. Fotografie: Carilijne Pieters

En dit is nog maar een van de vele mooie dingen die we gaan doen in de Tempel, in het Rijk van de Zon.

De tempel waarnaar jij verlangt, bestaat.

De poorten zijn NU open (maar niet lang meer). Ja, je kunt dit ECHT beleven… lees hier alle details. En boek snel een Inzichtgesprek!

Ma’at, godin van het lichte hart

Dit is de Egyptische Ma’at. Brenger van recht en orde. Hoewel ze de strengste is van alle godinnen, is haar symbool een lichte veer.

Vogels besteden veel aandacht aan hun veren. Veren doen het immers pas, als iedere vezel op zijn plek zit. Anders kun je er niet mee vliegen. Die lichtheid, en die preciezie, dat zijn de kenmerken van Ma’at. Zij wordt vaak met vleugels uitgebeeld.

Als Ma’at komt, klopt alles. Daarom is ze een prettige godin, want het leven is vaak een grote puzzel. Het werkt niet altijd vanzelf goed; er ontbreken radertjes of ze lopen spaak’ we missen puzzelstukjes. Vergissingen zijn er in veelvoud.

Maar waarheid is enkelvoud.

Op het moment dat je de puzzelstukjes eindelijk in elkaar hebt, als de veren volledig in elkaar haken, als alle radertjes soepel lopen, dan gebeurt er iets magisch: Ma’at verschijnt.

Herken haar aan het verrukkelijke gevoel van opluchting. Een gevoel van bevrijding. Of het nu gaat om een legpuzzel of om de vraag, wat je kunt doen om je kind verder te helpen. Waarheid lucht op. Het geeft rust als je weet hoe iets werkt. Waarheid maakt vrij. 

Weten hoe het werkt en dan doen wat nodig is, dat schept enorme ruimte.

Het Egyptische dodenboek is Ma’at een van de godinnen die samen de overledene helpt in de andere wereld. Dit boek beschrijft het proces van totale transformatie.

Dat proces treeft op bij overlijden. Maar het proces is exact hetzelfde is bij iedere grote stap naar een nieuwe fase.

Bijvoorbeeld, zoiets als wat we nu collectief doormaken
Het proces dat iedereen beleeft die haar / zijn ware zielepad kiest.
Waar iedereen in komt zodra ze serieus overwegen om hun tempel roeping te volgen
Waar de kosmos nog een schepje bovenop doet wanneer je als priesteres voor je inwijding staat.

Misschien voel jij die overgang nu ook heel duidelijk.

Het dodenboek heet dan ook eigenlijk: Het boek van voortgaan in Licht.

In die overgang van donker naar licht, krijg je vanzelf allerlei vragen.

Die vragen zijn nooit bedoeld geweest als examen om je prestaties en je succes te beoordelen. Het gaat helemaal niet over doelen halen en niet over competitie.  Het gaat er niet om, of je wel acceptabel bent. Die dingen zijn op dat moment volslagen onbelangrijk.

Nee, de vragen gaan over of alles klopt, voor jou! Het enige wat wordt gevraagd is dit : is je hart licht als een veertje? heb je je hartevreugde gevolgd? En heb je daarbij geen dingen gedaan niet niet kloppen? Want ook psychopaten hebben harten die licht zijn als een veertje. Dus die willen ze graag even uitsluiten, in de Egyptische dodenwereld.

Dat is het. Alleen maar dat lichte hart, en achterwege laten wat niet klopt.

Als je vast zit, kun je Ma’at roepen. Als je het gevoel hetb dat de puzzel niet klopt, kun je haar hulp inschakelen. Zij brengt dingen an het licht, die je over het hoofd zag. Zij laat zien wat er zoals onder het tapijt is geveegd. Per ongeluk of expres? Dat maakt voor haar niets uit.

Als we werken met Ma’at is er geen drukte over de duizend dingen die nog moeten. Zijn er geen dwingende eisen die ons opjagen. Geen schaamte, geen schuld.

En zelfs als je het wel verkeerd hebt gedaan,als je niet aan de vragen voldoen, dan is er de laatste vraag,

‘Is er iemand die gelukkig is dat jij hebt geleefd?’

Als je daar bevestigend op kunt antwoorden, strijkt dat vele vergissingen glad. We maken het leven zo ingewikkeld, in ons hoofd. Maar in de grond van de zaak is leven eigenlijk zo eenvoudig.

Eens in de vier jaar werken we in de Tempel met de oude Egyptische mythologie. Dan gaan we ons in de Tempel onderdompelen in deze bevrijdende, ontspannen wijsheid van het oude Egypte. Heerlijk oefenen in het niet hoeven. Ons te laten dragen, door het ritme van de Zon.

De eerstvolgende keer is in 2020 – 2021. En daarna weer in 2024 – 2025

Wil je meer weten over de Egyptische goden en hun wijsheid ontdekken? Vraag snel het infopakket aan van de Tempeltraining. Met een gratis trainingsvideo!

Of meld je aan voor de Hartslag van de Tempel en ontvang een gratis Luisterreis cadeau.

Runen- volkskunst en soevereiniteit

Decoraties van runen

Voor onze voorouders was het gebruik van runen volkomen vanzelfsprekend. Je vindt – of liever, vond – de runen overal in onze cultuur terug: op huizen, motieven op kleding en sieraden, op huisraad en gebruiksvoorwerpen, op gereedschap.En als magische instrumenten, gebeiteld in gedenkstenen. Decoratie, volkskunst is een kunst vorm die ons verbindt met het land en met onze voorouders. Runen kleuren, sturen en bezegelen die verbinding.

Prof Dr. Jan de Vries schrijft hierover in Die geistige welt der Germanen.

Ik citeer: ‘Het gehele leven van de antieke mens is volledig verwoven met de goden. De dag, van zonsopkomst tot zonsondergang, het jaar met zijn wisselende gang der maanden, het mensenleven van de geboorte tot de dood, staan onafgebroken in de ban van de goddelijke wereldbeheersende machten. Heilige bodem is overal, niet alleen in de tempel of dingplaats (plaats waar het geding werd gehouden, de rechtspraak) maar ook in de boerderij en op de akker. Geen handeling geschiedt, zonder dat ze door een offer, een gebaar of een woord in relatie tot de mystieke oergrond der wereld gebracht is.’

Volkomen vanzelfsprekende verhouding tot de natuurkrachten en het land, in die traditie past het decoreren, met runen en andere symbolen. Het uilebord hierboven is een prachtig voorbeeld. De zwanenhalzen zijn een vorm van de rune Jera: het jaar, en de oogst.

De luiken van boerderijen zijn vaak versierd met de rune Gebo, het geschenk; soms met Ingwaz, de haardstede; of met Othala, het erf of familiebezit.

Alles werd betekenisvol versierd, in schrille tegenstelling tot nu, waar op iedere kinderpyjama of speelgoedje een of ander disney slappetje figuurtje staat als slap en vervormd overblijfsel van de oude kracht. Slapenderwijs hebben mensen zich de oeroude verbinding uit de handen laten glippen. Het gemak is een goede dienaar maar een slechte meester.

Decoratieve volkskunst met de oude traditionele motieven, zoals de runen, is zeer krachtig. Praktisch gebruik is een heel mooi startpunt om je eigenheid en soevereiniteit terug te claimen. En ook, om lekker creatief los te gaan. Waarom niet. Spiritualiteit heeft aarde nodig, zodat het niet zweverig wordt en je als spiritueel mens je soevereiniteit verliest.

De bron van alle soevereiniteit is het land. De soevereine heidense vorst was gehuwd met de prinses of priesteres: zij vertegenwoordigde het land en verleende hem daarmee zijn koningschap. Ging het slecht met het land, mislukten de oogsten of stierven de mensen, dan was de koning het zoenoffer die zijn leven gaf voor de mensen. Hij werd letterlijk opgejaagd en geofferd. Zo ging het overal. Het was een wreed gebruik, maar het hield de neiging tot tirannie wel voortreffelijk in toom.

Wie verknocht en verbonden is met het land, wordt gedragen door het land. En wie zich voegt in het patroon van de natuurkrachten en de erfenis van de voorouders eert, kan zich verzekerd weten van hun steun in de rug. Altijd. Onze voorouders wisten dat.

En jij weet het nu ook.

Op deze overzichtspagina vind je een hele serie blogs over de runen. Ik hoop dat je ze goed leert kennen en er je voordeel mee zult doen. En vooral, dat je er plezier aan beleeft.

Meer weten over de Tempel?

Wil je moeiteloos leven op het ritme van de natuur, precies zoals het bedoeld is?

Bestel de vitaliserende Treurwilgmeditatie. Dan kun je voelen hoe het is als de energie door je lichaam zindert en dan krijg je zo nu en dan een harteklop van levende magie in je mailbox. Tot je je afmeldt.