Categoriearchief: Jaarwiel Winter

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 9: Sterren van stro

9163-a-straw-christmas-star-decoration-pvOp de Kerstkrans zitten ook een paar sterren van stro.

Ik heb ze van de Ikea, die graag op de rustieke toer gaat in deze tijd van het jaar.

Sterren van stro zijn ook weer zo’n briljante paradox.

Ga maar na.

Sterren zijn zonnen. Schitterende, stralende bronnen van licht en energie, die onze zon zelfs doen verbleken. Het allerhoogste en mooiste.

Stro is afval. Het is nog net goed genoeg om de stront op te vangen in de stal of konijnenhok.

Het goddelijke kind wordt traditioneel geboren in de stal (Jezus van Maria; Pryderi, van Rhiannon) of in een grot (Hermes van Maia; Dionysos) of ergens diep in het donkere woud. In de donkere, onbewuste materie.

De materie is zich volledig onbewust van haar afkomst uit de sterren. Ieder atoom ter wereld is ooit in een ster gevormd door het proces van kernfusie; moleculen zwaarder dan koolstof worden gevormd in een supernova, een explosie op kosmische schaal. Dat is elementaire natuurkunde.

We hebben het serieus over ieder atoom op aarde. Ieder atoom in ons lichaam. Letterlijk afkomstig van de sterren. Allemaal.

En ze hebben er geen idee van, die atomen.

Daarom is het zo mooi, dat beeld van het goddelijke licht dat geboren wordt in die donkere stal. Het Licht symboliseert het bewustzijn, onze aandacht, die grote scheppingskracht waarover we als mensen allemaal beschikken. Aandacht is het goddelijk geschenk aan de aarde.

Dat is het beeld van het midwinterfeest: sterren van stro. Licht dat de aandachtloze materie tot leven wekt.

Stralend sterrenstof dat alles laat sprankelen.

Hier kun je heerlijk over mijmeren. In je Thuistempel. 

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 8: rood

erisEeuwig groen en vlammend rood. De kleuren van Midwinter. In de krans zijn de takken zijn groen,  de appels als de rozenbottels zijn rood.

Passie, gedrevenheid, seksualiteit, verlangen, hartelijkheid, brandweerwagens. Rood is de kleur van liefde die in actie komt.

Rood vertegenwoordigt in die zin het dierlijke, het emotionele, het driftige in ons. Het plantenrijk kan niet in actie komen! Planten zijn verankerd in de voorspelbare getijdenstroom van groei, bloei en afbraak. Ze zitten helemaal  op hun plek, gevangen in de volmaaktheid. En hetzelfde geldt voor de plant in ons.

Het dierenrijk heeft beduidend meer mogelijkheden. Dieren kunnen op pad gaan, dingen ondernemen en proberen, initiatief nemen. Ze kunnen actief reageren op de voorspelbare getijdenstroom van het plantenrijk.

Eerder in deze serie hadden we het over groen en over de magie van kleuren.

Als je lang naar rood kijkt, en je sluit je ogen, zie je groen.
En als je lang naar groen kijkt, en je sluit dan je ogen, zie je rood. Of roze.
Rood en groen zijn complementaire kleuren. Het zijn polariteiten. De taaisten hebben ene prachtige toepassing van complementair werk: als je iets wilt loslaten, pak het dan heel even vast. Als je iets wilt vasthouden, laat het dan een beetje los.  Dat is interessant en veelzeggend als je op zoek bent naar liefde. Of naar rust. Iets om over te mijmeren.

Het is een uitnodiging voor de mens in ons, dat eeuwige licht, om te stralen. De kunst van leven op aarde is om dat voor elkaar te krijgen, waarbij we ons niet laten afremmen door al dat slome, groene, inerte plant-achtige in ons, en onszelf niet voorbij rennen door het rode, driftige passievolle dierlijke in ons.

Het rode lint kringelt rond en rond en rond de krans. Behalve dat het er schattig uitziet, kun je het zien als onze levensweg, de rode draad die de ene dag met de andere verbindt, en het ene leven met het volgende. Je ziet steeds maar een stukje, dan verdwijnt het weer uit het zicht. Toch zie je dat de lijn doorloopt. De rode draad van levensbestemming. In de Tempel wordt dit gesymboliseerd door het rode koord van de Ingewijde.

{ Naar de Tempel }

ipa-schuin1-224x300In de roman In Persephone’s armen beschrijft Elora een spoor van rood bloed.

Ik droomde dat ik langs het rode spoor het dorp uit rende, de heuvels in, kronkelend langs de dennen, als een rood lint langs de kustweg en de kade, als een rode loper een enorm gebouw binnen, zo hoog als de halve berg.

Het rode spoor is het spoor dat je trekt door het jaar heen, door jouw eigenheid. Het is ook de bloedlijn van de generaties die elkaar opvolgen , het spoor van leven na leven. Op de rode loper van het leven mag jij je mooiste, meest schitterende Zelf laten zien.

Daarom dus ook de cursus  De Thuistempel. Computer&hoofd UIT,  voelen & leven AAN.

Waarheen zet jij je koers ?

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 7: bloemen en zaden

Carl_Larsson_Brita_as_IdunaAls ik geluk heb, zijn er rond midwinter nog wat rozenbottels. Ze staan prachtig in de krans.

De rozenbottels zijn de zaden van de wilde roos.

Toen ik hier pas woonde, maakte ik boeketten van alle rozen die ik vinden kon. Dat was nog in de tijd, toen ik dacht dat het zou lukken om alles netjes te houden. Ik knipte alle uitgebloeide bloemen keurig weg.

Rozenbottels had ik nooit.

Maar dit jaar heb ik ze laten hangen, die dooie bloemen. Ik vertel mezelf dat het een experiment is om te zien wat er gebeurt. Maar in werkelijkheid kwam ik er gewoon niet aan toe, dat onderhoud. Er was weinig keurig in de tuin. En in huis ook niet.

Doordat ik de bloemen niet oogstte, groeiden de rozenbottels uit. Eerst viel het niet zo op, maar op een gegeven moment groeiden er dus prachtige dikke sappige zaden die ik kan opeten, die me voeden. Ik kan ze ook planten. Er kunnen nieuwe rozen uit groeien.

Het is allemaal zo logisch. Maar het is tegelijk zo briljant, omdat het voor alles zo werkt.  Het is van toepassing op alle andere ‘oogst’. Als je alle bloemen plukt, krijg je nooit zaden. Dan blijf je afhankelijk van anderen, die wel zaaien.

Maar als je niet al je winst opmaakt, ontstaan er vanzelf zaden.  Wachten vermenigvuldigt de groeikracht.

Tempelwerk, vooral mediteren, bestaat voor een groot deel uit zaaien. Je brengt je aandacht naar je onderbewuste. En je onderbewuste doet daar iets mee. Wat? Dat weet je maar je nooit.

Die verrassing. Die is juist zo leuk.

Heb jij al een thuistempel, waar je meditatie-inspanningen de rust en tijd krijgen om zaden te vormen? Hoe werk jij daarmee?

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 6: appels.

Idun_and_the_ApplesOf je ze nu toevoegt in de vorm van kerstboomballen, of als kleine sierappeltjes, appels kunnen niet ontbreken met Midwinter.

Appels, met hun vijfpuntige ster als je ze overdwars doorsnijdt, zijn de vruchten van de wijsheid en de eeuwige jeugd. Appels wijzen de weg naar Avalon, Affalon, het appelland. En naar Tir na nÓg, land van het leven.

Avalon, het magische land, resoneert natuurlijk diep door in iedere vezel van de Magische Bongerd. Overal rondom ons groeien de appelbomen, en er zijn zelfs twee stromen water onder ons: een rode, ijzerhoudende laag en een witte, zeer heldere laag.

Rijn
Net als in Glastonbury zitten we hier op heilige grond, de klei die hier is afgezet door de Rijn. Rhena, van Rhea, stromen. Rijn, van Rúna, mysterie. What’s in a name? Tot duizend jaar geleden vormde dit land effectief de rivierbedding van de Rijn, totdat het werd ontgonnen en in gebruik genomen als kloosterland.

Appels brengen alles was met de jeugd te maken heeft: gezondheid en liefde. Er is een schattig toverrijmpje over appelpitten, als je wilt weten waar je je liefste moet zoeken.

Liefdestover met appels
Je knijpt een appelpitje tussen duim en wijsvinger en schiet het weg, terwijl je zegt:

’Pitje spring oost
pitje spring west
pitje spring in mijn zoeteliefs nest.’

Dan vliegt het pitje in de richting van de woning van je beminde.

De appelpit in het haardvuur vertelt – hoe symbolisch – over de trouw van je geliefde. Springt de pit open, dan is hij trouw. Maar blijft hij stil en onaangeroerd liggen… ai. Dan zoekt hij zijn liefdesgeluk buiten de deur.

Appels dus. De vijfster, liefdessymbool bij uitstek, zozeer zelfs dat de woest jaloerse kerk op heilige dagen het eten van appels verbood. Ze verzon de vreselijkste straffen om de mensen maar angst aan te jagen: je zou er zwerende nagels van krijgen en een stervende die een appel at, was verdoemd.

Daar zit iets in: de Appel opent de poort naar het land van Eeuwige Jeugd. En dan heb je als kerk met je vagevuur en je hel duidelijk het nakijken.

Wereldberoemd waren de appels van Iduna, in de Edda.

There_Sat_Idun_With_Her_Beautiful_Hair_Falling_Over_Her_ShouldersIdun’s gouden appels waren in alle negen Werelden bekend. Ze had ze van de dwerg Ivaldi als huwelijksgeschenk gekregen toen ze bij Bragi, de skald, introk, en ze gaven niet alleen eeuwige jeugd, maar fungeerden ook als een soort universeel elixer dat de meeste kwalen genas, van wratten tot pokken, en alle wonden behalve de dodelijkste.’ Uit De lessen van Loki, door Joanne Harris (jazeker, die van Chocolat; een totale aanrader voor iedereen die meer over Noordse mythologie wil leren.)

Waarmee ik maar wil zeggen, eet meer appels en vind meer liefde!

Wat is jouw lekkerste appel receptje?

 

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 5: eeuwig groen.

DSC02268-277x300Thuja en Klimop zijn beide eeuwig groen. Hun kracht is die van het plantenrijk, die een uiting is van de niet aflatende stroom van groeikracht en levenskracht, gevoed door de zon.

Groen is altijd de kleur van leven, natuurlijk vanwege de plantenwereld. Groen is ook de kleur van het hartchakra, de plaats in ons lichaam waar de hemel en de aarde elkaar ontmoeten.

Groen is de kleur van de planeet Venus en van de sfeer van Netzach op de Kabbalistische Levensboom.
Kleuren zijn super als magische symbolen, omdat je ze echt werkelijk overal voor kunt gebruiken. In de decoraties die je in huis gebruikt. In de kleuren van je huisstijl, je logo. En ook thuis, in  de aankleding van je altaar in je Thuistempel.

In je kleding kun je heel veel uitdrukken door middel van kleur.

Jagers dragen groen, om schielijk door het bos te sluipen. Chirurgen dragen ook groen. Dat is apart, want beide horen meer bij de bloeddorstige Mars, het tegenovergestelde van Venus.

En als je de kracht van Venus wilt aanroepen, denk aan nagellak, jurk, lampjes aan de gevel… gebruiken we juist rood. Dat is de complementaire kleur. Dat gebeuren met complementaire kleuren is een fijn onderwerp voor mijmeringen. Meer over de kleur rood volgt later in deze serie.

Testje: kijk eerst even naar het groene vlak. En daarna verschijnt de tover in het witte vlak.

glaskrijtbord-kikker-groen-45x45cm

square

 

 

 

 

Wat zie jij?

Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 4: Klimop

Ik bedoel, die naam alleen al: Klimop. Opklimmen.
Hoger op, hogerop, meer en meer, verder en verder…

Op het eerste gezicht zou je denken, dat Klimop ons aanspoort om helemaal los te gaan, jakkerend op jacht naar carrière en klatergoud. Lijkt het.

Maar het ligt nèt even anders.

800px-Illustration_Hedera_helix0De klimop is net als de thuja altijd groen, en vertegenwoordigt de levenskracht die nooit slaapt. Maar ze heeft ook een eigen ritme: ze klimt niet recht om hoog, maar als spiraal rondom een boom. Trouw klimt ze omhoog naar het licht, terwijl ze stevige houvast zoekt.

De Latijnse naam is Hedera Helix. Helix betekent spiraal. De spiraal is het symbool voor vruchtbaarheid, het huwelijk tussen rond gaan in kringetjes en voortging in recht lijn. The best of both worlds.

Denk aan de spiraal van het  DNA, of de spiraal van de slangenkracht, de Kundalini energie, die rondom het ruggenmerg omhoog spiraliseert zoals de klimop rond de boomstam.

 

caduceus 2
Spiraal

Dat is de manier waarop Klimop klimt. Het groeit gewoon verder, steeds omhoog, rond als een spiraal, net zo lang totdat het bij het licht is. Dan gaat het bloeien, juist op een moment dat er in de natuur bar weinig stuifmeel te vinden is. Klimop is een zegen voor de bijen en andere insecten.

In de donkere wintertijd is het best lekker, om jezelf af en toe te herinneren aan de boodschap van de Klimop. Houvast zoeken, rustig doorgaan en het nooit opgeven. Het doel is niet om meer mer meer te hebben. Het doel is om een rijke bron te worden voor elkaar.

Je kunt een symbool heel fijn gebruiken om je onderbewuste daaraan te herinneren. Dat doe je als je een Kerstkrans opghangt. Maar ik doe ook wel eens een klimopblaadjes in mijn schoenen. Daarmee zeg ik tegen mezelf: geef het niet op! Nog even, straks zijn we weer bij het licht!

Zo werkt magie. Het is altijd heel speels. Een klimopblaadje in mijn schoenen is voor mijn gezonde verstand natuurlijk behoorlijk gestoord. Maar mijn onderbewuste begrijpt het meteen en het werkt als een tierelier. En daar gaat het om.

 

In de cursus De Thuistempel kun je op een super speelse manier met de natuur aan de gang. Je maakt je zachte verbinding stevig en heel effectief. Doe je mee?

 

Welke magische kracht zou jij wel in je schoen willen?

360