Categoriearchief: Blog

Traditionele Europese Wijsheid

Lammas: 9 ideëen voor een magisch oogstfeest

fotografie: Carilijne Pieters

Hoe kun je een leuk en verrijkend oogstfeest te vieren? Hoe kun je de magie van dit seizoen ervaren, ook als je in de stad woont en geen eigen ‘oogst’ hebt?

En welke inzichten krijg je door het bewust te vieren? Die inzichten vormen een extra dimensie, spirituele oogst op zich!

Hete hondsdagen en het eerste oogstfeest (herfst-feest)

Eind juli, begin augustus voel je dat er ondanks de warmte iets verandert. Vooral als je buiten komt, op het land, kun je het voelen, en vooral: je ziet het. 

Niet dat het weer direct guur wordt, en de bomen kaal.  Maar toch begint de oogst: de herfst. 

Het woord herfst is taalkundig verwant met het engelse harvest: de oogst.  Eigenlijk begint het al half juli. Het hooi wordt van het land gehaald, basis voedsel voor de dieren. En het graan : het basisvoedsel voedsel voor de mensen. Met het graan en het hooi is de grote mep binnen en haalden de boeren opgelucht adem. Ze zouden ook deze winter niet verhongeren. Dat was natuurlijk aanleiding voor een groot feest.

Een handeling die zo wezenlijk was als de oogst, werd van oudsher met eerbied benaderd. Die eerbied voor de natuur, de groeikracht werd uitgebeeld in tal van grote en kleine rituele gebruiken en handelingen. Hierin kwamen dood en leven samen: de gewassen stierven opdat de mensen zouden leven. 

Oogstgebruiken

Bij het oogsten droeg men witte kleding, ter ere van het blinkende graan.  Men versierde zeisen en sikkels en hoeden met bloemen. De eerste graanschoof werd vol bloemen gestoken en geofferd aan het erf, ter ere van de muizen, de voorouders of aan de feeën, de natuurgeesten van het land.

De laatste graanschoof bevatte de samengebalde groeikracht van het graan. De garf verbeeldde de vegetatiegod die in de lente tijdens het bloemenfeest de jonge aardegodin had bevrucht en nu werd neergemaaid om met zijn levenskracht in het gewas, het hele volk te voeden.  Meestal graan, maar soms ook hooi of aardappels, afhankelijk van de streek.

De koning die stierf voor het land

 In vervlogen tijden was de laatste schoof geen schoof, maar de Graankoning zelf. Een mens, die ritueel drager was van de vruchtbaarheid van het land. Met de graanoogst werd hij gedood zodat zijn bloed het land nieuwe vruchtbaarheid zou geven. Mensenoffers waren aanvankelijk de vorsten: de koning die stierf voor zijn land; ging het slecht met het land, dan bracht de koning het offer van zijn leven. Zeer oude en krachtige magie.

Naarmate de band met het land losser werd en de koningen minder dienstbaar, besteedden zij deze eervolle taak uit aan slaven en gevangenen. Nog later werd de mens vervangen door een plaatsvervanger, een graanpop, een stroman, een wicker man. Stromannen kennen we nu nog steeds, ze spelen een belangrijke rol in allerhande politiek gekonkel.

Deze graanschoof werd geëerd in het heiligdom, vaak een boomheiligdom, en na wijding aan de haard opgehangen, als symbool van dankbaarheid voor ons dagelijks brood.

Graangeest

In allerlei mythen wordt deze animistische graangeest verpersoonlijkt tot een geofferde vegetatiegod. Osiris, wiens leven werd verdeeld over het hele land, 14 stukken, een deel voor ieder gewest. Lleu Llaw Gyffes, de graanblonde Welsh god die door zijn bloemenbruid werd gedood. Wodan of Wold, die in het graan leefde en aan de boom hing, zichzelf offerend aan zichzelf. Jezus, die water in wijn veranderde en met vijf broden en twee visjes een grote menigte voedde en stierf aan het hout en herrees.

De laatste graanschoof alle groeikracht bevatte en werd geëerd. Men vlocht er poppetjes van die in huis werden bewaard, of er werd wijwater overheen gesprenkeld en bloemen versierd en opgehangen op een eervolle plaats: aan een boom, boven de eettafel of op de schoorsteen.  

Je ziet de oogst en je weet: dit is het. 

Bij ons zijn inmiddels de kersen binnen. Twintig kilo zit in de potten, we zijn klaar voor de winter! De eerste aardappels komen uit hun hooi-bedden en de eerste groenten uit de moestuin. Boontjes, courgettes, peultjes, courgettes, bieten, courgettes, postelein en… 

Oogsten vraagt moed. Het is een heel definitief moment.  Je ontdekt welke planten je teveel hebt gezet, en welke je mist. Je ziet of je de zaak goed hebt verzorgd en of je ziet de invloed van de weersomstandigheden. Na een periode vol dromen en wensen, inspanning en hoop sta je nu te kijken naar de realiteit.   Je ziet de oogst en je weet: dit is het.  Niet meer en ook niet minder. 

Oogst is een confrontatie: er is geen kans meer op verbetering. In deze ronde moet je het doen met wat er is. Je hoop en verwachtingen zijn misschien niet uitgekomen en daar moet je nu mee dealen. Aan de andere kant oogst je soms meer dan je had durven hopen en wensen. Ook dat is een ding; het is de kunst om die overvloed  in ontvangst nemen. 

Door je oogst te vieren, kom je verder

Na het oogstfeest komt de evaluatie, het verwerken van de oogst, het helemaal in je op nemen en tot je door laten dringen: dit is het. Wat doet dit met me. Hoe kan ik hier leven uit halen en groei. Dat geldt niet alleen voor de boontjes en de courgettes, maar ook voor alle andere oogst: je onderneming, je salaris, je kinderen, je kunstwerken die klaar zijn. Alleen door daadwerkelijk te oogsten, voed je je geest en kom je verder.  

Kortom, oogsten is ook confronterend. Het is een beetje sterven – en volwassen worden. Rituelen  maken zo’n moment tot een spel, een ritueel spel, waardoor de werkelijkheid een paar lagen dieper door kan dringen. Neem daarom de tijd om het oogstfeest te vieren, samen met je dierbaren, je kinderen, je vriendinnen, je intervisieclub, vier het oogstfeest bij voorkeur samen. Hier zijn een paar suggesties.

9 manieren om het oogstfeest te vieren

  1. Oogsten! Haal  groenten of vruchten uit je tuin, ga het bos in om wilde bramen of bosbessen te plukken, of bezoek de plaatselijke boerenmarkt. Bak een bramentaart.
  2. Zoek kruiden en maak een  kruidenbundel om je huis te roken (smudgen). Fijne kruiden zijn salie, bijvoet (Artemisia) lavendel, tijm. Je kunt de smudge bundels versieren met mooie bloemen of energetisch krachtige kruiden die jou aanspreken. In de winter kun je deze de kruidenbundels gebruiken in de 12 heilige rooknachten tussen kerst en nieuwjaar; maak er in dat 12, een voor iedere dag.
  3. Bak een vers knapperig broodje. Als je helemaal los wilt gaan, maak dan je eigen zuurdesem! Zuurdesem rijst heel langzaam. In die tijd breekt het enzym fytase het fytinezuur in het graan af. Fytinezuur houdt de mineralen gevangen, waardoor graan niet bij de eerste waterdruppel ontkiemt. Heel slimme zet van de natuur maar als jij brood bakt, zorg dan dat het enzym de tijd krijgt, zodat je de mineralen losweekt uit de omhelzing van het fytinezuur. Dan komen ze voor jou ter beschikking. Dat kost tijd! Veel brood krijgt die tijd niet en zo mis je de mineralen! Zuurdeeg maken is heel gemakkelijk en er zijn  genoeg leuke video’s over te vinden. Het brood smaakt niet per se zuur. Gebruik je liever gist, laat het deeg dan toch minstens 12 uur staan.  
  4. Vlecht een graanpopje. Als je geen graanhalmen hebt, maak het dan van iets anders. Papier. Of stof. Kijk hier hoe je een zorgenpopje kunt maken. Je kunt op dezelfde manier een dankbaarheidspopje maken! 
  5. Maak een offer van brood en vruchten : bind op een plat brood enkele smaakvolle vruchten en een kaars, als dankoffer.  Kleed je in het wit, breng het offer in het water en steek de kaars aan.  Je kunt aan de vruchten een briefje  binden met jouw vervulde wensen. Of een symbool van iets wat je oogst, dat je wilt offeren als dank.  Dit is in de jarcyclus het moment voor dankbaarheid. Dankbaarheid zet nieuw elan in beweging.
  6. Decoreer je Thuistempel met slingers van bloemen en graanhalmen en mediteer met de voorouders en de feëen. Ontvang de magie en inzichten vanuit het Rijk achter de sluiers.
  7. Vier een ceremonie voor Persephone, de enige vrouwelijke vegetatiegodin, die stierf en in de lente nieuw leven bracht. Eer haar met een speciaal brood in de vorm van een slang. Eet samen de slang op. Laat een stukje achter in een graanveld of boomgaard.
  8. Maak een kampvuur en bak stokbroodjes met elkaar. Dans en vier het leven. Maak ruimte voor vreugde en dankbaarheid. Pleng wat wijn voor de feeën en natuurgeesten.
  9. Heb je een onderneming? Maak dan een overzicht van je cijfers. Neem de tendensen waar, relateer ze aan je intenties. Neem in ontvangst wat er nu is. Vier je successen, ook als alles er minder goed voor staat dan je zou willen. Geef iets weg.

Ik wens je een fijne Lammas, een prachtige oogstfeest en een rijke, overvloedige oogst!

Welke waardevolle inzichten schenkt de oogst je dit jaar? Deel het in de reacties!

Bestel gratis de Hartslag van de Tempel. Een magisch magazine.

Kyphi – Egyptische wierook

Dit is een korte boodschap in samenwerking met An-pu-Ra.


An-pu Ra was een Egyptische priester, die lang geleden werkte in de tempel van Mut. Het was zijn werk om de wierook te maken. Hij vulde zijn dagen met mediteren, zoeken, drogen en vermalen van kruiden en specerijen tot wierook.


Kyphi

Van Kyphi (of Kapet) is ons een handvol recepten overgeleverd, maar An-pu-Ra kende honderden recepten waarvan een tiental vaak werden gebruikt. De rest was voor speciale gelegenheden, soms zelfs maar eenmalig. Maatwerk.

Wierook is werkelijk een oeroud gebruik. De naam betekent: heilige rook, gewijde rook.
Van oudsher werden de goden bewierookt. Priesteressen of priesters die een godin vertolkten, werden bewierookt. Ruimten waar de goden verbleven, werden bewierookt en voorzien van een zalige geur.

Wierook: in gesprek met de goden

Je kunt wierook zien als een taal, waarmee wij , als geincarneerde mensen met de goden en de niet-geincarneerde wezens kunnen spreken.
Waarom? Wat maakt die wierook zo heilig? De wierook draagt de gebeden, intenties en keuzes naar een hogere dimensie van de goden.

Volgens de griekse schrijver, Plutarch, brandden de priesteressesn in de tempels drie maal per dag de wierook voor de goden. Bij de dageraad: frankincense; bij demiddag, mirre; en kyphi bij de avondschemering

Maar volgens An-pu Ra hadden ze heel wat meer variaties. Iedere plant heeft een eigen trilling en door de planten samen te gebruiken ontstaat een boeket van trillingen, dat de boodschap heel nauwkeurig overbrengt. Omgekeerd is de wierook, of nauwkeuriger gezegde, het trillingsveld dat je creeert, een zetel waarlangs de goden naar ons toe kunnen uitreiken, zodat ze hun genezende kracht en hun magische energie voor ons beschikbaar maken.

De plant leert je nieuwe dingen over jezelf

Daarom is wierook zo kostbaar en waardevol.Niet alleen omdat het lekker ruikt.
An-pu Ra: ‘De kunst is om je goed af te stemmen op de trilling van de plant. Dat kun je niet in een papyrus opzoeken, maar leer je door veel te doen, een meditatieve oefening die je niet alleenvertrouwd maakt met de plant maar vooral leert, hoe jij met die plant resoneert.
Uiteindelijk vertelt de plant je van alles over JOU. De plant brengt je dicht bij wie je bent, kan je letterlijk helen, op een heel diep niveau. ‘


Boeken zijn super voor hoofd- kennis, maar ze Maar ze vertellen maar een fractie van het verhaal. Boeken (en blogs) kunnen je nooit vertellen wat de plant ‘betekent’. Daar komt meer bij kijken: harte-gevoel, en praktijkervaring. Leren doe je door te doen, samen met de planten, samen met elkaar.

Net als je vrienden leer je de planten pas goed kennen door met hen om te gaan!

Zelf een mooie wierook maken

Als je zelf een mooie wierook wilt maken, probeer het eens met de combi van salie, tijm, lavendel en bijvoet en een dun takje van de den. Heel Europees. Past bij het land, bij het water, ook. Je kunt ze drogen en vermalen, en het mengsel op een kooltje doen.

Je kunt ze ook samenbinden tot een smudge-stick.

Recept van de kyphi uit de tempel van Edfu

Als je Egyptische wierook wilt maken, kun je kiezen uit een aantal overgeleverde recepten van de papyrus teksten.

Vermaal mastiekhars, dennenhars, kalmoeswortel, aspalathos, kameelgras, munt en kaneel in een vijzel en laat de vloeistof weglopen.

Voeg een mengsel toe va cypres en jeneverbessen, pijnboompitten en peker, alles gemalen tot een fijn poeder. VBevochtig dit mengsel met een weinig wijn en laat het gedurende de nacht intrekken. Laat ook rozijnen in wijn trekken en vermeng ze met dit mengsel, en laat het vijf dagen macereren.
Op de vijfde dag kook je het mengsel in tot vier-vijfde van het ootspronkelijke volume. Vermegn ook honing met frankincense, en kook dit tot het tot vier-vijfde is ingekookt.

Voeg de twee mengsels samen. Maal mirre en voeg dit toe tot de gewenste cinsistentie; rol het in kleine balletjes om te branden.

Wierook maken in de Tempel van de Zon

In de Tempeltraining in het Rijk van de Zon is wierook een programmaonderdeel. Je gaat je eigen wierook maken en inprogrammeren. Het gaat niet om een ingewikkeld recept, maar om de essentie ervaren van de trillingen van de planten. We gaan beleven wat die verbinding en toewijding met ons doet. Dat is Tempelwerk.

We werken in de Tempel onder directe instructies van An-pu Ra, volgens oude en gloednieuwe recepten.
Totally magic!

Priesteressen in de Tempel. Fotografie: Carilijne Pieters

En dit is nog maar een van de vele mooie dingen die we gaan doen in de Tempel, in het Rijk van de Zon.

De tempel waarnaar jij verlangt, bestaat.

De poorten zijn NU open (maar niet lang meer). Ja, je kunt dit ECHT beleven… lees hier alle details. En boek snel een Inzichtgesprek!

Ma’at, godin van het lichte hart

Dit is de Egyptische Ma’at. Brenger van recht en orde. Hoewel ze de strengste is van alle godinnen, is haar symbool een lichte veer.

Vogels besteden veel aandacht aan hun veren. Veren doen het immers pas, als iedere vezel op zijn plek zit. Anders kun je er niet mee vliegen. Die lichtheid, en die preciezie, dat zijn de kenmerken van Ma’at. Zij wordt vaak met vleugels uitgebeeld.

Als Ma’at komt, klopt alles. Daarom is ze een prettige godin, want het leven is vaak een grote puzzel. Het werkt niet altijd vanzelf goed; er ontbreken radertjes of ze lopen spaak’ we missen puzzelstukjes. Vergissingen zijn er in veelvoud.

Maar waarheid is enkelvoud.

Op het moment dat je de puzzelstukjes eindelijk in elkaar hebt, als de veren volledig in elkaar haken, als alle radertjes soepel lopen, dan gebeurt er iets magisch: Ma’at verschijnt.

Herken haar aan het verrukkelijke gevoel van opluchting. Een gevoel van bevrijding. Of het nu gaat om een legpuzzel of om de vraag, wat je kunt doen om je kind verder te helpen. Waarheid lucht op. Het geeft rust als je weet hoe iets werkt. Waarheid maakt vrij. 

Weten hoe het werkt en dan doen wat nodig is, dat schept enorme ruimte.

Het Egyptische dodenboek is Ma’at een van de godinnen die samen de overledene helpt in de andere wereld. Dit boek beschrijft het proces van totale transformatie.

Dat proces treeft op bij overlijden. Maar het proces is exact hetzelfde is bij iedere grote stap naar een nieuwe fase.

Bijvoorbeeld, zoiets als wat we nu collectief doormaken
Het proces dat iedereen beleeft die haar / zijn ware zielepad kiest.
Waar iedereen in komt zodra ze serieus overwegen om hun tempel roeping te volgen
Waar de kosmos nog een schepje bovenop doet wanneer je als priesteres voor je inwijding staat.

Misschien voel jij die overgang nu ook heel duidelijk.

Het dodenboek heet dan ook eigenlijk: Het boek van voortgaan in Licht.

In die overgang van donker naar licht, krijg je vanzelf allerlei vragen.

Die vragen zijn nooit bedoeld geweest als examen om je prestaties en je succes te beoordelen. Het gaat helemaal niet over doelen halen en niet over competitie.  Het gaat er niet om, of je wel acceptabel bent. Die dingen zijn op dat moment volslagen onbelangrijk.

Nee, de vragen gaan over of alles klopt, voor jou! Het enige wat wordt gevraagd is dit : is je hart licht als een veertje? heb je je hartevreugde gevolgd? En heb je daarbij geen dingen gedaan niet niet kloppen? Want ook psychopaten hebben harten die licht zijn als een veertje. Dus die willen ze graag even uitsluiten, in de Egyptische dodenwereld.

Dat is het. Alleen maar dat lichte hart, en achterwege laten wat niet klopt.

Als je vast zit, kun je Ma’at roepen. Als je het gevoel hetb dat de puzzel niet klopt, kun je haar hulp inschakelen. Zij brengt dingen an het licht, die je over het hoofd zag. Zij laat zien wat er zoals onder het tapijt is geveegd. Per ongeluk of expres? Dat maakt voor haar niets uit.

Als we werken met Ma’at is er geen drukte over de duizend dingen die nog moeten. Zijn er geen dwingende eisen die ons opjagen. Geen schaamte, geen schuld.

En zelfs als je het wel verkeerd hebt gedaan,als je niet aan de vragen voldoen, dan is er de laatste vraag,

‘Is er iemand die gelukkig is dat jij hebt geleefd?’

Als je daar bevestigend op kunt antwoorden, strijkt dat vele vergissingen glad. We maken het leven zo ingewikkeld, in ons hoofd. Maar in de grond van de zaak is leven eigenlijk zo eenvoudig.

Eens in de vier jaar werken we in de Tempel met de oude Egyptische mythologie. Dan gaan we ons in de Tempel onderdompelen in deze bevrijdende, ontspannen wijsheid van het oude Egypte. Heerlijk oefenen in het niet hoeven. Ons te laten dragen, door het ritme van de Zon.

De eerstvolgende keer is in 2020 – 2021. En daarna weer in 2024 – 2025

Wil je meer weten over de Egyptische goden en hun wijsheid ontdekken? Vraag snel het infopakket aan van de Tempeltraining. Met een gratis trainingsvideo!

Of meld je aan voor de Hartslag van de Tempel en ontvang een gratis Luisterreis cadeau.

Discriminatie en onderscheidingsvermogen

Alle mensen, van waar ook ter wereld, brengen schatten mee. Het ligt in de aard van mensen om schatten over het hoofd te zien. Soms, omdat ze zo dichtbij liggen, dat we ze vanzelfsprekend vinden. Soms, omdat ze verpakt zijn in iets wat we niet kennen. Dan moeten we voorbij de drempel van onzekerheid

We moeten even op het idee komen om bij elkaar de schatten te zoeken. Daar is wat ruimte voor nodig. Tijd, rust en aandacht. En moed om jezelf te laten zien. Je schatten zelf in bezit te nemen en ze rijkelijk rond te delen.

Schatten zijn vaak ontstaan onder moeilijke omstandigheden. Het vraagt een zekere grootheid an geest om daar bovenuit te stijgen, en je kracht te tonen. Dat dwingt direct respect af.

Dat is moeilijk, maar het is de enige oplossing. Het is verleidelijk om te jammeren vanuit de slachtofferrol. Maar die rol is onlosmakelijk verbonden aan de drama driehoek: de rollen van slachtoffer, dader en redder. Een onontwarbaar complex van beschuldigingen, verwijten, schuldgevoelens, schaamte, woede en verontwaardiging. Daar kom je niet uit. Ever.

De hele beweging van black lives matter heeft als boegbeeld een stel onbeschofte schreeuwlelijken en agressieve plunderaars, en hun narrative is er vooral een van shaming en blaming. Dat is jammer. Schelden schept scheiding.

De ‘black lives matter’ narrative zou zo ontworpen kunnen zijn in een laboratorium voor scheiding en destabilisatie. Het deelt mensen in twee groepen in – datgene wat ze juist willen oplossen, scherpen ze aan. En dan stelt het verhaal een partij eenzijdig verantwoordelijk voor de fouten van hun voorouders.

Als een partij verantwoordelijk is voor het kwaad van hun voorouders – waar systemisch gezien beslist iets in zit – dan geldt dat voor alle partijen. Daarmee zijn wij dus allemaal verantwoordelijk voor het kwaad dat onze voorouders hebben gedaan, namelijk andermans of eigen landgenoten als slaaf verkopen. Dat is overigens geen zwart-wit verhaal. Het is overal gebeurd. Het is op geen enkele manier goed te praten.

Zoeken naar verschillen is zoeken naar ruzie. En dat is precies waar deze hele beweging op gericht is. Ruziezoeken. Wat heb je eraan.

Als we allemaal verantwoordelijk zijn voor het kwaad van onze voorouders, zijn we ook allemaal verantwoordelijk voor alles wat onze voorouders GOED hebben gedaan. Die erkenning, de trots, het eerbetoon, of op zijn minst het respect, laat staan de dankbaarheid, die ontbreekt in deze narrative. En juist daarin kunnen wij elkaar vinden en kloven overbruggen.

Trots mag er zijn: op je cultuur, trots op je achtergrond, trots op de schatten die je bij je draagt. Daarmee kun je bruggen bouwen. Mensenmaat hanteren en de voorouders de eer geven die hen toekomt. Laat iedereen meegenieten van je rijkdom. Daarmee dwing je het respect af dat je verdient. Zo kun je op voet van gezamenlijkheid met elkaar kunt spreken, en kun je tot elkaar komen.

Samen de pijn delen, de schaamte delen, voelen hoe erg dat was. Aandacht vragen voor je pijn en laten zien van je kracht. Rouw, gezamenlijke rouw, opent de route tot verzoening. Een gezamenlijk wij. Geen kunstmatige scheiding in wij en zij, die uit is op ruziezoeken. Dat is een keuze. Verzoening komt nooit voort uit een focus op pijn. Slachtoffers blijven hangen in de dramadriehoek. Dat is heel rot voor de slachtoffers, maar zo lang iemand in die slachtoffer rol blijft, blijft de pijn duren. Slachtoffers wekken wrevel op of medelijden, maar nooit respect.

Hoe dan wel?

Ik ken genoeg ‘indigenous’ mensen – autochtone bevolking – waar ik diep respect voor heb. Zij plaatsen zichzelf niet in een hokje met een kleur. Hun verhalen gaan zelfs niet over hen zelf. Hun verhalen gaan over eerbied voor het leven. Over de aarde, onze aarde, de verbinding met de natuur. En hoe zij dat doen. Hoe dat werkt.

Indigenous, auto-chtoon beteken zelf verbonden met het land. Chtonisch: van het land.

Soevereiniteit gaat er niet om, waar we oorspronkelijk vandaan komen, hoe we eruit zien of hoe ons haar zit. Soevereiniteit, die respect afdwingt, komt regelrecht uit onze verbinding met het Land.

Het Land reageert op ons.

Onze voorouders wisten dat. Hun verbinding met alles wat leeft is intens. Zij waren verbonden met iedere omwenteling van zon en maan, de groei van de planten. Als we ons in haar ritme laten meedragen, ontstaat er een patroon van Weten, van een gunstige onderstroom. Daar word je gelukkig van. Dan heb je net die belangrijke dag mooi weer, dan gedijen je dieren en je gezin, dan groeien je planten beter, dan is er wederkerigheid met het land.

Dit is het doel van alle natuurmagie, overal ter wereld. Samenwerken met het Land zelf. Je ziet die principes nu opbloeien in de permacultuur: meewerken met de beweging van de locatie. Zo kom je zelf, met tuin en al, in een harmonisch dynamisch geheel. Dit is per definitie plaatsgebonden. Het gebeurt op de plek waar het Land jou kent.

We kunnen van deze wijzen leren wat wij zelf kunnen doen om ons echt thuis te gaan voelen waar we wonen. Bedachtzame offers brengen. Tijd nemen om de aarden. Met je blote voeten buiten lopen op het gras of op het zand. De verhalen van het land vertellen. Zingen voor het land.

Kijk bijvoorbeeld naar wijzen als de australische Munya Andrews, over de Dreamtime, over Reconciliation. Har narratief is uitermate de moeite waard. De hele wereld weet hoe verschrikkelijk de aboriginal bevolking heeft geleden, het onrecht dat hen is aangedaan. Dat is niet goed te praten.

Toch hoor je deze mensen niet over zichzelf, hoe belangrijk zij zelf zijn of hoe zielig ze zijn. Zij hebben het over de aarde, die doet ertoe. De medemens, die doet ertoe. Daar kunnen we veel van leren.

Dat respect heb ik niet voor de schofterige, schreeuwende black lives matter proponenten. Zijn tonen zich slaven van een politieke agenda van verdeel en heers, die alle liefde tussen mensen kapot wil maken, landen destabiliseren en samenleving ontwrichten. Het oude recept van alle tirannen die meer macht willen: destabiliseer de boel en grijp wat je kunt.

En wij trappen er met open ogen in.

Dat is niet goed. We moeten wijzer zijn dan dat.

Is discriminatie dan niet erg? Ja, het is onrecht. We kunnen erover praten met mensen die het overkomt. Dat is belangrijk. We kunnen luisteren, hoe het voor hen is. Zij kunnen luisteren hoe het voor ons is. En we kunnen het aanpakken overal waar we het zien gebeuren.

In het klein, in de daad. Niet als ‘isme’.

We kunnen er bewustzijn voor ontwikkelen. Dat is een heel praktische kwestie van mens tot mens, waar geen ruimte is voor een visie die ons reduceert tot een kleur.

Boven alles kunnen we weigeren ons te laten ringeloren door schreeuwende schoften die ruiten ingooien, mensen op straat molesteren, de politie aanvallen en op de dam staan schreeuwen dat ze de gezichten van zwarte pieten in gaan slaan en dat de witten nu bij hen moeten komen schoonmaken. Dat is pas discriminatie, en het is gewelddadig en crimineel, en op geen enkele manier te rechtvaardigen, ook niet als je grootouders ernstig onrecht is aangedaan en je moeder heeft geleden.

Wij hebben onderscheidingsvermogen nodig. Aarde gaat JUIST over onderscheidingsvermogen. Je kunt grote groepen mensen niet over een kam scheren. Kijk, DAT is nou discriminatie.

(Het woord discriminatie betekent nota bene onderscheidingsvermogen. Newspeak, noemde Orwell dat, als een woord opeens het tegengestelde beteken. Dat alleen spreekt al boekdelen. Als je het boek iet gelezen hebt, 1984, lees het dan).

Runen – Berkano, bescherming

Als er één rune is, die ons rust en bescherming biedt, is het Berkano, de moederrune.

In dit artikel vind je een paar manieren om het geschenk van deze rune te ontvangen. Je kunt dat doen door een eenvoudig ritueel, wat eigenlijk niets anders is dan een gesprekje met je onderbewuste, in de taal van het onderbewuste: symbolen, ritme, klank en kleur.

De klank van de rune letter is B ; de vorm wordt ook gezien als borsten, van de moeder, en van de aarde. Berkano regeert holen en schuilplaatsen, en natuurlijk de baarmoeder.

Pionierplant

Berkano dankt haar naam aan de mooie witte berk. De witte bomen zijn pionierplanten. In onherbergzame gebieden zijn zij de eerste bomen die groeien, en een bescherming bieden aan andere bomen zoals dennen en sparren, die als het ware onder hun vleugels groot worden.
In bosbouw wordt de berk nog altijd voor dit doeleinde toegepast. 

Ook in een ander opzicht is zij een pionier: zij is gemakkelijk ontvlambaar. Ze voedt het vuur omdat haar olie-bevattende takken altijd branden. Haar schors is licht ontvlambaar. 

Als niets meer branden wil, brandt altijd nog de Berk. 

Symbolisch werkt het net zo: als alles dood lijkt, brengt de Berk als eerste nieuw leven. Zelfs in de natste regen blijft Berk droog. 

Berkensap, een heildrank

Berk is een van de eerste bomen die uitloopt in de vroege lente. Vanuit haar takken of zelfs een kleine holte in haar stam schenkt ze het berkensap, rijk in mineralen en licht verteerbare suikers.

Berkensap is zegen in de vroege lente, als bij onze voorouders het voedsel schaars begon te worden. Het werkt genezend voor zwakke en kwetsbare mensen, als de weerstand was verminderd door de lange ontberingen van de winterse kou. 

Zo koesterde ze de kinderen, de toekomst, en de ouden met hun levenswijsheid, zodat het volk kan groeien en de wijsheid niet verloren ging.

Berkensap tappen? Tap in de vroege lente, als de sneeuw is gesmolten maar de blaadjes nog niet ontloken zijn. De timing luistert nogal nauw, maar moeilijk is het niet. Je maakt een klein gat in de boom en hangt er een slangetje in. Daaraan een fles die vanzelf volloopt.

Je kunt het sap zo opdrinken, of steriliseren en bewaren, of laten gisten. Skøll.

Schuilplaats

Berkano is onze schuilplaats in zwaar weer. Berkano is degene, die onze kelk vult met een heildronk als we hulp nodig hebben. Nooit doen we tevergeefs een beroep op haar. 

Alle schuilplaatsen en verborgen plekken zijn aan Berkano gewijd. Zij is de grote beschermer die nieuw leven voortbrengt. Berk is de moeder.

Rust brengt groei en inzicht

In onze haastige cultuur vergeten we dat rustperioden heel natuurlijk zijn. En belangrijk.

Wie rust neemt voelt zich al snel schuldig – terwijl je je eerder schuldig moet voelen als je geen rust neemt! 

Zonder rust kan niets nieuws ontstaan. Als we zien zijn, geneest ons lichaam door rust. Babies en kinderen groeien tijdens de slaap. 

Rust, of het nu slaap is of meditatie, opent ook de poorten van ons onderbewuste. We zeggen : ik moet er een nachtje over slapen. Of: de ochtend is wijzer dan de avond. 

Talloze geniale uitvindingen en inzichten zijn ontvangen in een droom.  Ook mijn roman In Persephone’s armen begon in diepe rust, met een droom en meditatie.

Gedwongen rust

Als we zelf de rust niet inplannen, meebewegend met de natuurlijke ritmen, brengt de natuur met tough love, en brengt ons wel tot stilstand met een of andere ramp, een ziekte, een burnout, daar is ze een meester in.

Zit jij toevallig net in zo’n moeilijke periode, roep dan Berkano. Vraag haar om hulp, zodat je je gedwongen rust kunt omhelzen. Vind de schuilplaats in haar armen. Berkano is de Moeder.

Versnippering

Berkano is de rune dieuitkomst brengt als je lijdt aan versnippering, aan teveel te snel, aan alles tegelijk. Als je het overzicht kwijt bent. Als je krachten alle kanten op vliegen en je de grip erop kwijt bent. Als je geen rust meer kunt vinden, roep Berkano.

Roep Berkano:

  • Als je bescherming zoekt voor jezelf en je kinderen, roep Berkano. 
  • Als je behoefte hebt aan stilte, roep Berkano.
  • Als je een creatief project begint, wat een in stilte moet groeien, roep Berkano.
  • Als je graag een kind wilt, en een voorspoedige geboorte, roep Berkano.
  • Als je vermoeit en belast bent, en verfrising zoekt in een zware tijd, roep Berkano.
  • Als je een geheim wilt ontraadselen, roep Berkano.
  • Als je rust zoekt om je krachten te bundelen, roep Berkano.
  • Haar kracht zit in de letter en de klank: de B.

Werken met Berkano

Als je een Thuistempel hebt, doe je dit in een ritueel; om de kracht van Berkano in de rune te verzegelen, kun je het inwijdingsritueel gebruiken.

Om met Berkano te werken heb je alleen de rune Berkano nodig. Daar ben je zo mee klaar.

Runen maken

Runensetjes kun je overal kopen. Maar bezitten ze ook kracht? Want daar gaat het natuurlijk om! Hoe breng je die kracht erin, hoe leg je die verbinding? 

Zoals alle magie, werkt dat het beste als je het zelf maakt. Zo moeilijk is dat gelukkig niet.

Om met de rune te werken kun je een schijfje (berken)hout afzagen en schuren en de rune erop schilderen in rood, of er met een guts in snijden. Opletten voor uitschieten, maar aan de andere kant, bloed op je rune is wel heel traditioneel. Erin branden is ook traditioneel.

Runenmantel

Een andere manier is om een runenmantel te maken, waarop je de rune(n) borduurt. Of schildert. Als je een zusje of geliefde hebt die dit voor je wil doen, wint je mantel aan kracht.

De runenmantel kan wit zijn of zwart, of groen. Runen borduur je altijd in rood, de kleur van het edele levensbloed.

Roep Berkano

Als je een Thuistempel hebt, maak dan je altaar klaar met de vier bomen, en leg je rune op het altaar. 

Verbind je met boven, beneden, en sta in je centrum, in het beschermende heiligdom.

Roep dan de kracht van de Rune aan: de kracht zit in de letter zelf, in de klank, in de vorm, en ook in de berkenboom die haar symboliseert.

Speel met de klank B terwijl je met je armen de omhullende beweging maakt: twee armen om je heen. 

Berkano, Berkano, Berkano!

bu ba bi be bo 

beeeeeerrrrrrrkkkkk

burk berk birk bark bork

bebebebebebe

beeeeerrrrrrr

Berkano!

Laat dan haar zachte kracht tot je doordringen. Verwacht van deze rune geen vuurwerk; haar invloed is zacht, subtiel, doordringend. De zegen sijpelt gestaag door als een zachte lenteregen, en raakt alles aan wat klaar is om t groeien.

Ontvang haar zegen in stilte en rust.

Sluit ten slotte je tempel of cirkel weer af. 

Wat zou jij aan Berkano willen vragen? Wat heeft Berkano jou gebracht? Vertel het in de reacties!

Abonneer je op de Hartslag van de Tempel voor een fijne ontspannende luisterreis en inspiratie uit de Traditionele Europese Wijsheid.

Magie in je handen

Magie in je handen


In de Tempel verdiepen we ons in de magische kunsten. En daar spelen we heerlijk mee, super leuk. En zinvol. En daar gaat het natuurlijk om, dat je er echt zin in krijgt. 

Een van die magische kunsten is de fysieke verankering van een gemoedstoestand. 

Dat werkt super sterk. 
je raakt een lichaamsdeel aan op een hele specifieke, unieke manier tijdens een bijzondere gemoedstoestand die je wilt vasthouden en kunnen terughalen.
Gelukzaligheid, moed, kracht, zachtheid, het kan van alles zijn.

Je kunt een gemoedstoestand weer terughalen, als je het goed verankerd hebt, gewoon door het gebaar opnieuw te maken.
Het is een vorm van operant conditioning, de Pavlov-reactie, eigenlijk. 
Ritueel helpt om dat diep in te prenten, want hoe dieper je in je onderbewuste komt, hoe krachtiger je verankering werkt. 

Het is een zeer oude Europese traditie. 

Wist je dat onze voorouders hun hele hand in kaart hadden gebracht, om verschillende gemoedstoestanden aan te koppelen en te kunnen activeren? 

Door de hand in kaart te brengen vergeet je niet, welke toestand ook alweer waar zat. Daarom draag je je trouwring aan de vinger van Venus, en schuif je die eraan in een magisch ritueel, zodat het voorgoed is verankerd aan dat heilige moment waarin je alles heel goed kon voelen. 

De magische ring, waarmee je je wereld vormgeeft, aan de wijsvinger, de vinger van Jupiter, tijdens een plechtige inwijding or toewijdingsceremonie. Als zo’n moment goed is vormgegeven, wordt alles krachtig verankerd. 

Denk ook aan Frodo met de Ene Ring, ook aan de wijsvinger. Dat gaat ergens over.

Ieder vingerkootje heeft een eigen verfijning. Super praktisch. Het hoeft niet met een ring. Je kunt een vingerkootje ook stevig vastpakken op een hoogtepunt van geluk of succes, en dat gevoel ankeren aan je geluk of succesmindset. 

De indeling van de elementen, sterrenbeelden en de planeten was heel praktisch omdat iedereen dat kende. Het vormde het klassieke metafysische ordeningssysteem..

Elke planeet staat voor een bepaalde gemoedstoestand: 

✅ De Maan voor mystiek, dromen, intuitie, en voor ritme en voor vormkracht. 
✅ Mercurius voor kennis en uitwisseling, communicatie
✅ Venus voor kust en welsprekendheid, poezie, sensualiteit
✅ Zon voor creativiteit en zelfexpressie en genezing (vandaar de genezingskaars op zondag!) en liefde
✅ Mars voor kracht en energie, en bewaken van grenzen; 
✅ Jupiter voor groei, expansie en besef van het grootse, eerbied voor het leven
✅ Saturnus voor de tijd: eindigheid, bestendigheid, en afgeleide waarden zoals trouw. 

In de afbeelding kun je zien waar elke planeet traditioneel werd geplaatst. Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van de traditie: nooit iets veranderen als het goed werkt.

Maar uiteraard kun je ook een eigen indeling kiezen, als je maar onthoudt hoe het zat, want dat is het hele idee van zo’n landkaart, eh, handkaart!

Leuk om eens te proberen? Wat zou jij willen verankeren? Of heb je al eens iets verankerd? Deel het in de reacties!