Etain, prinses van Tir na nÓg

Tir na nÓg  is het Keltische land van het eeuwige leven..

Het is het land waar we de Sidhe ontmoeten, die wondermooie lieden met magische vermogens,  dragers van de eeuwige jeugd.

De Sidhe (spreek uit Sjieee) verbeelden de eeuwige natuurkrachten in de aarde. De Sidhe zijn totaal onpartijdig, want de natuur is er voor iedereen,  overal, altijd. Zij zijn sterker dan wij, maar als we dat diepe ontzag voor hun grootsheid ervaren, werken ze graag met ons samen. Ik kan daar stil van worden. Zo groots en toch zo dichtbij.

Licht als de lentebloesem

Neem nu Etain. (Je spreekt haar naam uit als Edien.) Met haar blonde haren, licht als tin, blauwe ogen, rode lippen was zij de mooiste godin van heel Ierland,  sierlijk van lichaam en gracieus in al haar bewegingen. Maar vooral haar lach was verrukkelijk. Een lach om van te smullen, een lach om helemaal in weg te smelten.

Etain bracht overal  het land tot bloei, waar ze ook kwam. Zij was  de Vrouwe van levenskracht, licht als de lentebloesem, helder als tin, naar wie ze genoemd was, zacht en sterk als zwanevleugels. Maar in de wintertijd werd zij somber en verlangde naar de hemel, waar haar andere echtgenoot woonde: de sterke Midyir met de koperen lokken.

Als je wilt dat je moestuin vruchtdraagt en je appelboom bloeit, roep Etain, in de winter brengt Zij de lente, teder als een oogopslag.

Als je je plannen tot bloei wilt brengen, vraag het aan Etain.

Als je moe bent en uitgeput, als je snakt naar verlichting en ontspanning, als je de tover nodig hebt van van de ochtenddauw of snakt naar een vrolijke glimlach; roep Etain.

Zij kent vele vormen, Etain. Soms komt ze naar je toen in de gedaante van een zwaan, donzig als de wolken, zacht en sterk en stralend wit. Soms vindt ze jou in de vorm van een helderblauwe bloem, de kleur van haar ogen, of als een schaal met kersen, rood als haar lippen.

Houd je ogen open, want als je haar roept, dan komt ze je helpen met haar magie.

Altijd.

Etain is geen praktische godin die even de handen voor je uit de mouwen steekt. Maar zij is wel een machtige inspirator die je verlangen wekt en als het eenmaal wakker is, vervult zij het, tot overvloeien toe.

Etain brengt de bloesems aan de bomen

Aanroep voor Etain

Vrouwe van de lentenacht, hoedster van het heldere tin, Etain!

Ik eer je, Vrouwe, om je lichtheid, zacht als witte zwaneveren, je zachtheid, als appelbloesem, fris ontloken op de lenteochtend in mei; je levenslust die uit je helderblauwe ogen straalt,  als korenbloemen, ik eer u, Etain. 

Ik roep je Etain, want ik verlang naar troost. 

Kom, breng me nieuwe levenslust, maak mijn donkere dagen weer licht, help me om opnieuw te verzachten en te smelten. Leen me je zwanen vleugels, Etain. levenslust, en vreugde! Ik verlang naar iets wat ik niet eens benoemen kan, iets wat licht is en vrolijk en adembenemend, en verfrissend, kom, O vrouwe, kom Etain! 

Op je altaar voor Etain kun je een zwanenveer leggen, een schaaltje kersen, korenbloemen of bloesem – het mag best zijdebloesem zijn, als het ook buiten winter is!

 

Wil je Etain haar tedere aanraking zelf ervaren? Maak een Luisterreis door Tir na nOg! Ontmoet Etain en Bridget in het Huis van genezing.