Midwinter, een traditie vol symboliek. Deel 8: rood

erisEeuwig groen en vlammend rood. De kleuren van Midwinter. In de krans zijn de takken zijn groen,  de appels als de rozenbottels zijn rood.

Passie, gedrevenheid, seksualiteit, verlangen, hartelijkheid, brandweerwagens. Rood is de kleur van liefde die in actie komt.

Rood vertegenwoordigt in die zin het dierlijke, het emotionele, het driftige in ons. Het plantenrijk kan niet in actie komen! Planten zijn verankerd in de voorspelbare getijdenstroom van groei, bloei en afbraak. Ze zitten helemaal  op hun plek, gevangen in de volmaaktheid. En hetzelfde geldt voor de plant in ons.

Het dierenrijk heeft beduidend meer mogelijkheden. Dieren kunnen op pad gaan, dingen ondernemen en proberen, initiatief nemen. Ze kunnen actief reageren op de voorspelbare getijdenstroom van het plantenrijk.

Eerder in deze serie hadden we het over groen en over de magie van kleuren.

Als je lang naar rood kijkt, en je sluit je ogen, zie je groen.
En als je lang naar groen kijkt, en je sluit dan je ogen, zie je rood. Of roze.
Rood en groen zijn complementaire kleuren. Het zijn polariteiten. De taaisten hebben ene prachtige toepassing van complementair werk: als je iets wilt loslaten, pak het dan heel even vast. Als je iets wilt vasthouden, laat het dan een beetje los.  Dat is interessant en veelzeggend als je op zoek bent naar liefde. Of naar rust. Iets om over te mijmeren.

Het is een uitnodiging voor de mens in ons, dat eeuwige licht, om te stralen. De kunst van leven op aarde is om dat voor elkaar te krijgen, waarbij we ons niet laten afremmen door al dat slome, groene, inerte plant-achtige in ons, en onszelf niet voorbij rennen door het rode, driftige passievolle dierlijke in ons.

Het rode lint kringelt rond en rond en rond de krans. Behalve dat het er schattig uitziet, kun je het zien als onze levensweg, de rode draad die de ene dag met de andere verbindt, en het ene leven met het volgende. Je ziet steeds maar een stukje, dan verdwijnt het weer uit het zicht. Toch zie je dat de lijn doorloopt. De rode draad van levensbestemming. In de Tempel wordt dit gesymboliseerd door het rode koord van de Ingewijde.

{ Naar de Tempel }

ipa-schuin1-224x300In de roman In Persephone’s armen beschrijft Elora een spoor van rood bloed.

Ik droomde dat ik langs het rode spoor het dorp uit rende, de heuvels in, kronkelend langs de dennen, als een rood lint langs de kustweg en de kade, als een rode loper een enorm gebouw binnen, zo hoog als de halve berg.

Het rode spoor is het spoor dat je trekt door het jaar heen, door jouw eigenheid. Het is ook de bloedlijn van de generaties die elkaar opvolgen , het spoor van leven na leven. Op de rode loper van het leven mag jij je mooiste, meest schitterende Zelf laten zien.

Daarom dus ook de cursus  De Thuistempel. Computer&hoofd UIT,  voelen & leven AAN.

Waarheen zet jij je koers ?